Mudaraka

Noong kabataan niya, may baywang siang 24 inches. Mula nang niluwal niya ako, nahirapan na siyang panumbalikin ang dati niyang kurba. Nagtatrabaho siya dati, nakakalabas ng bahay, nakakasama ang mga pinsan at mga kaibigan. Nang nakita niyang lumalaki na kami ng kapatid ko, lalo na noong 'naaksidente' ang yaya ko dahil sa akin, nailitan siyang pumirmi ng bahay.

Mahirap pakisamahan ang tatay ko, pero tahimik siya. Animo'y siya lang ang nakakapagpatahan sa aming magkakapatid at nakapagpapaamo sa leon naming ama.

Minsan ko nang nakita siyang lumuha. Tulad ko, hindi siya naging malayang bata.

Marami siyang bagay na hindi naranasan bilang ina. Bahagi na rin ng limitasyong ibinigay sa kanya ng Diyos. Walang gatas ang nanay ko, Hindi ko naranasang mabreastfeed. (Ahhh... kaya pala...)

Opo, Ako yung bata

Noong maliit ako, siya ang dahilan bakit ayaw ko maligo. Mabigat ang kamay niya. Hindi niya maperpekto ng pagiging housewife. Nasanay siya nang may yaya. Malaking lihim ng aking ina na maikli din ang pasensya niya. Hindi lang niya pinahahalata, dahil may breeding siya.

Lahat na kasi kaming magkakapatid, masusungit, isama mo pa ang ama namin, sasabay pa ba siya? Lahat nga kami ngayon, may hypertemnsion, nauna na ang Daddy ko sa langit. Dahilan kung bakit banned ang lahat ng maalat, mamantika at matamis sa bahay.

Kunsintidora siyang Lola.

Kung paano niya napapaamo ang tatay ko, hindi ko alam. Iisa lamang ang alam ko. Mula nang mamulat ang aking mga mata hanggang sa ipikit na ng tatay ko ang kanya... Nakita ko kung paano sila magmahalan.

Ang ina ko ang nag-iisang tali na nagbibigkis sa amin, at ang iisang puwersa sa pagsasama sama namin. Kung hindi dahil sa kanya, matagal ko na sanang tinalikuran ang aking mga kapatid, at malamang, ganoon rin sila.

Lola ng bayan. Pati mga kapitbahay namin, Lola ang tawag sa kanya. Lahat ng mga kaibigan ko, gusto siyang maging nanay. Pag puyat ako, puyat din siya. Pag problemado ako, problemado din siya.

Kayat sa araw na ito, Mumsie...

Happy Mother's Day

MALIGAYANG ISANG TAON SA IYO

Nahihilo pa din ako sa kinain ko kanina.

Nagpapaka exotic na naman ang gunggong kong kapatid, nag eeksperimento ng mga bagay para asunin kaming lahat. Pakiramdam ko  sumasahimpapawid na naman ang Blood Pressure ko ng sanlaksang ulit at kalahati.

Sabayan pa ng Nawalan ng pera ang pamangkin ko, nanghihingi ngayon ULIT sa akin ng pera. Hindi naiintindihan ng mga tao dito kung gaano kalaking pressure ang dinadala nang hindi ko malaman kung may trabaho pa ako sa kalagitnaan ng Mayo o magugutom na kami'ng lahat.

Mga abusado kasi, akala nila pwedeng sa akin na sumandal. Wala naman akong masandalan. Sinira nila kanya kanya mga buhay nila, tapos iaasa sa iisang tao ang karaniwang araw nila.

MAMAMATAY ako dito, sigurado ako. Ikamamatay ko kung ano kinamatay ng tatay ko: SAMA NG LOOB.

Sana ibang dahilan na lang ang ikabilis ng takbo ng dugo ko. Gaya nito:

Paksyet, GOOD CHOLESTEROL yan.

Not as Romantic as I thought

I wanted to celebrate my blog's 100th entry by saying "I love you" in different languages. Pero tulad ng dati... Nagbackfire na naman, Hindi pala lahat ng languages, maganda pakinggan ang "I love you." |Nevertheless, I decided to tell you guys I love you in 100 languages.

Here it goes: