"Hi My Name is Lucifer, How May I Hell You Today?"

Nanganganib mawalan ng trabo ang Lolo Froglet ninyo.

Sa call center kasi, may tinatawag na AHT. Mas Mahaba ang calls, mas kokonti ang sasagot mong tawag, Mas kokonting tao ang natutulungan mo. Pag customer care ka, mas mabilis dapat ang calls mo kesa, nagto-troubleshoot kayo ng computer, ng telepono, ng vacuum cleaner, ng kotse... Yes. Kotse, tinatawag nila sa phone.

Technical support ako ng isang brand ng telepono. Itong telepono na ito, ay ang isa sa mga unang touch screen phones sa mundo. Kelangan sini-sync, ina-update, nadadownloadan ng Appplications, entonces, isa siyang hunyagong phone, depende sa dinadownload mo sa kanya.

Nahulaan na ninyo siguro kung ano ang support ko.

But wait, there's more!

Sa tatlong taon ko na sa account na iyon, libo-libo nang telepono ang naayos ko, sari-sari nang tawa at masasayang customers ang nag thank you, at sari sari din ang nagreklamo tungkpol sa ibang tao. Pambungad pa lang na bati mo kahit ngiting ngiti ka sa kanila, iisa lang ang pambungad sa iyo ng mga tatawag sa TECHNICAL SUPPORT.

"I have a problem with my (INSERT PRODUCT HERE)


Ang kinikuwento ko lang kasi sa inyo personal life ko na ubod ng toxic, hindi ninyo narerealize, TOXIC din ang trabaho ko. Meron diyan, mga pasaway na ahente (PINOY PA NAKAKAHIYA.) Pag hindi gusto ang kausap, kahit walang kinalaman sa technical support, itatransfer sa iyo.

Drama-Rama sa Hapon

Nagtatrabaho ako sa Makati bilang call center agent. Hindi po totoo na madalas makipagsex at kung kani-kanino ang mga taong nasa ganitong trabaho. Sa katunayan, walang social life, walang sex life at walang love life dito kung minsan.

Kung panggabi ka, putol ang kominikasyon mo sa mga kakilala mo. Papasok ka ng bandang alas ocho o alas diez ng gabi, at umaga na, o pasikat ang araw kung ikaw pauuwiin. 5 taon ako'ng panggabi. Limang taon na hindi ko namalayan, mga nagsipag asawa ang mga kabarkada ko, lumaki ang mga pamangkin ko, naubos ang buhok ko sa ulo.

Mahirap ang trabaho ng call center agent. Halos buong gabi ka nakikipag-usap sa mga taong sari-sari ang problema, sari-sari ang topak. IKAW ang pagbubuntunan ng hinaing at galit nila sa kumpanyang inirereprisinta mo. Ikaw ang kawawang haharap sa mga taong handang laitin kayo at ng mga katrabaho mo sa serbisyong minsan akala nila ay perpekto.

Dahil taga Meycauayan ako, tumira ako sa Makati dahil magastos magpabalik balik. Nagkaroon ako ng partner. Pero 4 na taon na ang nakakaraan, kinasama ang kasama ko sa bahay. Nagtatalik sila kapag nasa trabaho ako.

This clip is lovingly dedicated to Lukas Pascual

Isa Akong Dambuhalang Iyakin

Oo, isa akong dambuhalang iyakin. At take note, hindi mo ako makikitang umiyak ni patak in public. Ugali kong hiyain ang sarili ko sa kakangawa in my own little loneliness.

Swerte ka pag nakita mo ako'ng lumuha.

Sabi nga sa mga James Bond movies, "Never let them see you bleed."

And always have an escape plan. Kaya kapag feel ko na na hindi ko na mapipigilan ang Niagara Falls, e-exit na ako na mala-stealth, ninja ini, bago pa kayo makakita ng umiiyak na Shrek.

At take note, hindi mo ako mapapaiyak ng uber-mega-extra-to-the-max-powerful drama. Pagtatawanan ko lang ang mga "Oo, ate," at mga "Magdusa ka" moments. Napapaiyak ako ng mga simpleng bagay. Napanood sa commercial, (oo, mga putanginang TVCs na yan, anlakas magpaiyak!) katulad na lamang ni Gina--hindi, karen po... pesteng lolo yan, palagi na lang akong pinapaiyak... eto nga, hiindi ko pa mandin napapanood, naaalala ko pa lang, naluluha na naman ako. Yang Lucky Me commercial na "Never say die! Tomorrow is another day!" Tanginang bata yan, umpisa pa lang ng shots, naiiyak na ako pag nakikitang umiiyak sya dahil hindi nasali sa basketball team... (may uniform pa naman siya.) Naalala ko, hindi rin nila ako pinapasali sa mga laro dati.

Meron ding mga kanta na sobra kung magpaluha sa akin.

Noong una kong narinig ang "Tulog na" by Sugarfree, hindi ko siya makanta ng derecho. Paano tuwing kakantahin ko siya naiimagine ko na may kumakanta sa akin nun, naiiyak ako (kahit ako lang naman ang kumakanta sa sarili ko).

Pinapatugtog dati ng ex ko para sa akin yung "You'll Be Safe Here" ng RiverMaya. Lagi akong naiiyak lalo na ngayon kasi he did not make me feel safe at all.

Ang mega blockbuster na nagpapaiyak sa akin ay ang Disney song na "Someone's Waiting For You." Powerful yang kantang yan. Kailangan iwasan sa mga record bar, at never ninyong ipapadedicate sa radyo. Promise.

Pero, iniisip ko, bakit ba ako napapaiyak ng mga ekesan at mga kantang ito? may common denominator ba silang lahat? May kinalaman ba ito sa aking past lahat niyan?

Una, hindi naman mababaw talaga luha ko. I'm sure, pag may nagtry na paiyakin ako ngayon na sinabi ko sa inyo ang "Kryptonite" ko, hindi ninyo ako mapapaiyak. Pero kapag nag iisa na ako, at biglang nagplay ang any of the aforementioned audios and videos... ay, putangina. Niagara falls itechiwa.

Kayo, ano'ng tingin ninyo?

PS:  tanginang B;log episode ito, maikli naman pero ang tagal ko isulat, paano bawat kabit ko ng link, nagpi-play yung video or song, naiiyak ako, kainis!