Maryang Palad

Maryang palad, Maryang palad, Kantot ng mga dukha! Dukha ka pa bang Matatawag Kung ang ari mo Ang ari ko, At ari niya At ari nating lahat?

TEXT MATE.

Uso pa ba ang mhga putanginang Textmates na yan?

Yan aang number ONE na reason ko bakit ayoko basta basta ibibigay ang aking number sa internet. PANGLAWANG pet peeve ko yan kasunod ng YM na naghahanap ng WEBCAM.Tanginang yan, Ayaw na ba ninyo ng I|NTERPERSONAL RELATIONSHIPS at solb na kayo sa patext text?

SOBRANG madami ba kayong FREE TIME at mayat maya pa kayo magtext?

Mga nakakasuka nang messages na sandamukal ko matanggap (batubato sa langit ha?) Kung gusto namannninyo ng matinong kausap sa text, huwag ganito ang pasimula ninyo. utang na loob! Eto na sila... mga kinainit ng ulo ko na mga text messages na nakuha ko...

Dagta

Umaagos sa dagat ng likido ang aking katinuan.

Dumadaloy ang dagta sa aking kalinangan.

The shirts we wear don't always tell people who we really are.

Bago mo abutin ang kahon ng tissue sa tabi mo (kung may katabi ka nga'ng kahon ng tissue para sa nosebleeds na dulot ng blogelya ko), isang paliwanag muna:

UNA: hindi po gimik ang blog ko. Nang ginawa ko ang blogelya ko, isang electronic diary ang nasa kukote ko. Hindi ako kailanman nagsulat ng dahil lamang gusto ko ipakita sa inyo kung gaano ako katalino o gaano ako kabisa magsulat. Ni hindi ako nagda-draft ng mga sinusulat ko dito. Lahat ng naisulat ko dito ay dumaloy lamang sa utak ko, kasing natural ng dagta ng pagkatao ko. Galit ako kung galit, masaya ako kung masaya. Ito ako, itanong pa ninyo sa mga tao'ng tunay na nakakakilala sa akin at nakakasalamuha.

PANGALAWA. Bagamat napaka explicit ng mga nararamdaman ko dito, dahil karaniwan na lamang sa akin na magsulat nang masama ang loob ko... No, hindi po ako MANYAK. At hindi rin po ako SIRAULO. Nasisira lang po ulo ko sa galit kapag sobrang naiinis na ako. Hindi po kasi ako tulad ng ibang tao na may JOwa o BestFriend na pwedeng sabihan ng mga nararamdaman niya, kaya sa blogelya ko naibibihos ang lahat ng kadagtaan ng aking katinuan. Kalat ng katas ng aking damdamin ay dito ko naipipiga.

PANGATLO. Oo, PAULIT ULIT ako. Pag ang isang tanong ay hindi naisasagot, di ba tatanungin at tatanungin mo siya ulit?

Makulit ako. At ang takot sa pag-iisa ang nagiging tema ng buhay ko.

The problem is... I already AM alone.

Kaya ako afraid.

Hala, sige, CHORVA... simulan na natin:'

Blind Items.

Uso sa trabaho yang mga blind items na iyan. Nakakalimutan natin ang hirap ng trabaho natin para manghula sino sa mga kasamahan natin ang may chorva, sino ang pumalpak, sino ang gumawa ng kahihiyan.

Mapapatigil talaga ang mundo mo kapag nakakita ka ng blind item. Marami na itong napakain na reporter, at marami na siyang sinirang mga buhay, karera at pakikipagkaibigan...

Napakahilig sa Chismis ng mga pilipino. Nakakainis na minsan. At hindi totoong mga bakla ang palaging chismoso, o mga babae. Mas grabe makapagchismis ng mga TNL... Mga Tunay na Lalaki. Asyus... Mas malala pa mag chismis yang mga yan.

Ehemplo:

Sino itong blogger na ito na depress-depressan ang drama sa facebook at nag stage ng mala world war 3 na away, upang makahuthot ng mega blockbuster na jowa-jowaan para

MEDUSA. Makuha ka sa Tingin.

Marami ang hindi maintindihan kung bakit ko madalas iguhit ang gorgon na kung tawagin ay Medusa. Aaminin ko, paborito ko siyang tauhan sa Greek Mythology. Hindi ko trip si Hercules, nauutakan siya at nauuto. Ayoko kay Perseus, hindi naman niya mapapatay si Medusa kung hindi siya anak ni Zeus. Ayoko kay Zeus, kasi babaero siya, at meron pang isang beses na lalaki ang chinorva niya. OO. i-google mo si Zeus at Ganymede. (Oo, kahit ang macho'ng macho na papa ng mga Greek gods, chumorva ng sausage.)

Supermodel Natalia Vodianova as Medusa

Si Medusa, hindi na kailangan ng lakas o kidlat, at kahit pa ang buhok niya na puro ahas, hindi rin niya kailangan para pumatay ng tao. Isa lang ang gagawin niya... Kukunin ka lang niya sa tingin.

Witness

"I have been a witness to death, and a witness to life; although I am yet to be witness to everything in between."

March 5, 2010 - isinilang si Faith Adelaide kina Archie at Zeny Pahamutang. Hindi ko nakita ang pagsilang ng mga sarili kong mga pamangkin, kaya iyon ang una kong pagkakataon na masilayan kung paano ang unang pagkikita ng isang ina sa kanyang unang anak. Nakakaiyak, at naantig naman ako sa kanilang eksena. Andoon na ang tuwa, at paano busisiin ang bata, pagmasdan at alamin kung kaninong ilong; kanino'ng paa, kaninnong mata at bibig... napakaganda nilang tingnan.

April 28, 2004 - binawian ng buhay ang Daddy ko sa aking tabi sa IKALAWANG pagkakataon, hindi na nakayanan ng mga doktor at nurses na ibalik siya katulad noong una. Noong unang pagkakataon, hawak pa niya ang braso ko habang nakatitig sa akin. Hinatak na lamang akong papalabas ng kuwarto, habang ipinapasok nila ang defibrilator upang gamitin sa akin ama. Sa ikalawang pagkakataon, tahimik na lamang nila akon hinawi, habang natulog na lamang ang Daddy ko at hindi na nagising.


Saksi man ako sa dalawang pangyayaring ito, ang pagsisimula ng buhay ng isa, at ang pagpanaw naman ng nauna, hindi ko pa rin maubos-maisip kung papaano na BOBO pa din ako sa buhay. Mamalas mo man ang umpisa at katapusan ng Sansinukob ay hindi mo pa rin maipapaliwanag ang mga nangyayari sa pagitan nito.

Ang bawat pagsilang at pagpanaw natin sa tuwing may pangyayaring nakakapagbago ng ating buhay at pagkatao, ang bawat pagpanaw at pagsilang ng ating mga puso sa bawat relasyong nabubuo at nawawasak, ang bawat pagsilang at pagpanaw ng ating mga pangarap ay isa pari'ng misteryo para sa akin.

Ang bawat pagbangon sa pagitan ng pagsilang at pagpanaw ang hindi ko pa matutunan. Kahit ilang aklat ang aking basahin, kahit ilang kurso ang aking kuhanin, mapurol pa din ang utak ko at pang-unawa. Minsan, parang pakiramdam ko ay napakabobo ko nang tao. Bakit hindi ako matuto-tuto?

Pero may mas bobo pa sa akin. May mga taong patuloy pa din sa mali nilang paniniwala, sa mali nilang pamamaraan. May mga taong hindi bumabangon pagkatapos madapa, na sinasadya para hindi na asahan ang kanilang sarili. Matalino silang kung tutuusin, kasi hindi nila paghihirapan ang buhay sa pagitan ng pagsilang at pagpanaw... Pero ano pa nga ba ang buhay nila kundi pagsilang at pagpanaw lamang?

Ano ang kaibahan ng tao sa mga ibon sa himpapawid, ang mga isda sa dagat, ng mga halimaw sa kapatagan at mga halaman?

Kanina, dumalaw kami ng aking kaibigan sa Ninoy Aquino Parks and Wildlife. Ikinukuwento niyta sa akin na itong nakaraang taon lamang, malago'ng malago ang park noong bandang Oktubre, kung saan dito siya nagpapalipas ng mga panahong magulo ang kanyang isipan. Maayos ang mga halaman, napapakain ang mga hayop.

Ang inabutan namin ay ang Parks and Wildlife sa tagtuyot. Dilaw ang paligid, lagas na ang mga tuyong dahon. Patay ang paligid. Hindi maalagaan dahil kapos sa tubig. Balisa ang mga hayop na nakita namin, bagamat naroroon pa din naman ang angking ganda ng kapaligiran... ngunit kagandahang nababalutan ng lumbay sa paligid.

Hindi lamang tayo isinisilang at pumapanaw.

May pagitan iyon, na kung saan binigyan ka ng Diyos ng kapangyarihang hulmahin, ariin at gamitin ang iyong buhay. Hindi ka hayop o halaman. Hindi mo iaasa ang iyong sarili sa kagandahang loob ng ibang tao, tulad na lamang ng mga halaman at hayop sa loob ng park.

"Ikaw ang may kasalanan ng iyong nakaraan at ang may kapangyarihan sa iyong kinabukasan," iyan ang palagi ko'ng sinasabi sa aking sarili. Palagi ko'ng nalilimutan.Palagi nating dapat ipaalala sa ating mga sarili; paulit-ulit na sambitin na parang dasal. Parating alalahanin, parating ariin ang ating buhay.

Mr. Palmer

I have this insatiable urge to go against who you are and just screwing with it, but you can't. All around me, I see, hear and just plain basically perceive, people who do it. Every nerve in my body wants to do it, but my miind is scaring me to bits about losing my soul.

Yeah, I know that's harsh. I don't mean that people who do it don't have souls. I bet you do. I bet you love the person you're doing it with, too. Maybe.

But Mr. Palmer isn't cutting out as he used to be.

First of all, Mr. Palmer doesn't have a mouth. Mr. Palmer doesn't have a tongue. Mr Palmer doesn't call me by name. Mr. Palmer can't kiss my neck or lick my ear and Mr. Palmer can never hug or hold me while we're doing it.

Secondly, Mr.  Palmer doesn't cuddle after we do it. Mr. Palmer will not tell me I was great. Mr. Palmer will not ask me to try diffferent things. Mr. Palmer doesn't have room for improvements. Mr. palmeer will only do what I ask him to do. Mr. Palmer will never be spontaneous.

Everyday I'm cheating on Mr. Palmer. Every cute guy I see on the street, sit beside to on the bus, or see at work looks like a great replacement for Mr. Palmer. I start imagining these people naked and doing what Mr. Palmer ought to be doing.

But in the end, it will be Mr. Palmer I go to bed with. He was my first partner, and perhaps will be my lifetime partner if I believe what someone told me a while ago.

He said "Maybe the universe has other plans for you."

Which I interpret as "You're never gonna get laid, you dimwit; just get a life you f*ckin' idiot."

And I do get a better life than most people i know. I have kids I never helped conceive, People adore me to a point that makes me sick, and people do want me. The problem is wanting most of them back.

And I have Mr. Palmer.

All I neeed to do is give Mr. Palmer looks and personality.
 

Let's see... Mr. Palmer is tall and buffed. He can look nice and clean with a hint of a 5 o'clock shadow in a suit and tie, or as grimy as a grease monkey in a tank top and whitey tighties. He has a huge cock... about the size of my index finger and ring fingers put together. He sucks really good. He rams my dick far inside his imaginary throat. Mr. Palmer swallows. He likes my cum. He is an excellent bootom, and he knows how to apply the right pressure in the right places. He doesnt mind seconds, or long slow fucks. I've never sucked his dick. I just imagimed it looked the same as mine.

All this description is worthless, since I can simply change my mind and change his appearance.

Mr Palmer is smart. But not too smart for me. His First name is Jack and his middle name is Colby, which makes his Full name Jack Colby Palmer.

I'm tired of Mr. Palmer. He doesn't even have the warmth of a human being.

But I'm stuck with him because "The universe has a different plan for me."

With all due respect, the "universe" doesn't need to get laid.

Nang-iinggit Ka Ba?

Minsan talaga nakakatuwa na may mga tao'ng nagbabalita ng magagandang nangyayari sa buhay nila. Natutuwa tayo para sa kanila. We wish them well, we say we're happy for them. All GMRC types of answers.

Well, this is my blog. and I'm throwing all kaplastikan out of the window when I'm here.

There was this guy who up until this weekend was asking me kung pwede maging first BF niya. Of coourse I DIDN'T say yes. Ano ako SIRA? Una ang layo-layo niya pangalawa hindi siya sure sa sexual orientation niya, pangatlo, gagawin niya akong BOTTOMESA.

The nerve.

Pero cute siya. tapos sweet naman. Tapos panay ang text, tinawagan ako buong magdamag nung miinsan.

Taops biglang SILENCE.

Texted this morniing na miss daw ako. Malamig daw ngayon, abi ko, oo nga, gusto ko sana siya tawagan kagabi pero nahihiya ako.

Sabi niyta may ka sex daw siya kagabi.

KABOOM.

Sumisigaw ang HULK sa loob ng utak ko, "E BAKIT MO PA AKO TINETEXT, LANGYA KA."

sinagot ko na lang na "Ah thats nice... ako 2 years nang wala.'

Pagdalaw na lang daw niya sa Manila.

Sa loob-loob ko, "No Thank you na lang."

And he won't be expecting na sasagutin ko siya ano? GAGO BA AKO? Hndi daw siya Bi or gay... E paksyet, MAS MADALAS PA NGA SIYA MAKIPAGSEX SA LALAKI KESA SA AKIN E.

So tell me, tingin mo, magkakaroon ako ng gana pumasok sa relationship with people like that walking around?

Ang sad part is he wasn't the first one I encountered like that.

Kagabi, kausap ko si "Santa". No, not the real Santa, its a guy who shows up as Santa sa Malls. Sabi ko, kaya kaya niya bigay yung wish ko.

Santa, hindi yata kaya ng powers mo, e... (ngawa).

Patayin si Barney, ang baklang malanding dinosaur!!!

POSERS

Madaming gwapong lalaki sa kahit anong social networking site ang galit  na galit sa mga posers. Sari-saring Shoutout, status message at headliones ang nababasa ko na tungkol dito. Huwag daw kausapin si ganito dahil hindi niya picture yun. Wag i-add ang isang certain profile because it is not him daw. This is a phoney, that guy is a liar... This person is using another guy's picture on his profile. Using my friend's profile, using my bf's profice picture... etc etc etc.

E bakit nga may poser?

What comes into the mind of someone online to post a profile picture of someone else? What drives a person to misrepresent himself in a way that is outright deceiving? BAKIT ATE?

BAKIT?

In the same way na  bakit may mga products sa commercial na nagmimisrepresent din minsan. Bakit sobrang sarap tingnan angmga lintek na hamburgers sa mcDo at Jollibee samantalang less appetizing ang mga ito sa tunay na buhay? A subtle form of misrepresentation din naman yun ah.

Sabihin nating si Chatter A ang poser at si Chatter B as isang uber gwapong model na super choosy.

Chatter A tries to ding/nudge Chatter B.

Chatter A: Hi
Chatter B: ASL?
Chatter A: 30 m isla puting bato
Chatter B: Ang layo naman
Chatter A: Isang baranggay lang sa Tondo po yun.

Kinilabutan na si Chatter B sa word na "Tondo" Words like gosh, ew and never appear in bubbles sa ibabaw ng ulo ni Chatter B, just above sa mga spikes sa buhok niya, syempre para hindi pumutok ang bubbles. Pero teka, baka naman cute, e di invite him over na lang.

Chatter B: Cam ka?
Chatter A: (nasa cafe lang) wala e.
Chatter B:Ok pic, meron?

At this point, ipapadala ni Chatter A ang profile page niya sa friendster, facebook o myspace. Makikita ni Chatter B na hindi kagandahan si Chatter A.

Hindi na siya magrereply.

Take note na wala ni isang pioece ng information na nakuha si Chatter A kay Chatter B.

He feels cheated, he feels used. He fells like a pioece of panis na chicken in the market na nilapilapirot, inamoy amoy at dinutdot dutdot bago i-declare na unfit for public consumption.

At take note, sa buong magdamag na naka online siya, puro ganito ang eksena.

Ang remedy ni Chatter A... kumuha ng isang kapani-paniwalang litrato at angkinin ang isang identity na hindi kanya. Nag eedit din naman ang mga tao ng litrato sa photoshop, e di iphotoshop na niya ang buong resume niya.

Speaking of resume, madami rin ang gumagawa nito sa kanilang resume.

Lo and Behold! A POSER IS BORN.

Kada isang guwapong choosy na nagreject sa isang pobreng bakla na gusto lamang silang makausap at maging kaibigan ay mga 4 o lima sa isang araw. kung gaya ng sinasabi ng marami na madami na daw gwapong bakla ngayon, e di times 4 pa ang maaaring maging POSER katulad ni Chatter A.

Tapos ito ding mga gwapo'ng ito ang magrereklamo dahil litrato nila ang ninakaw ng POSER na ito at kahit na identity nila ay nahiram nang walang paalam.

Tayo din naman ang nakagawa ng mga Halimaw sa lipunan natin e. Ang mga giinagawa natin sa hangin, naging mitsa ng global warming na nararanasan natin. Ang mga sakit na nirereklamo natin, gling sa mga basura at bad habits natin.

Kahit ang mga POSERS, gawa ng bad habits online.

Sabi sa akin ng boss ko: Huwag kayong magreklamo sa isang problemang kayo rin ang gumawa.

May posers kasi kahit anong gasgas ang gawin natin sa kasabihang "Ang busilak na kalooban ay kagandahamng maipagmamalaki,"  ALAM MONG BULLSHIT yun e.

Unang titingnan sa iyo kung kagandahan ka. Tapos titingnan sa porma mo kung may pera ka... tapos saka pa lamang susubukan kung magaling ka sa kama. Yang ang standards lalo ng mga bading. Hindi na uso ung mga baklang arlor na pag aaralin ka, bibigyan ka ng matitirhan, bibihisan ka... Sa panahon ni Belo at Calayan, magaganda na sila at successful... parang mnga babae, may pinaglalaban na rin silang gay rights. Powerful na ang ilan sa kanila at nagdedemand na ng respeto.

Pero Mare, sumosobra na ang pagigng mapili mo. Hindi meat market ang internet.

Gusto mo ng model, sa TAO office ka mag antay ng BF, wag online.

Hindi totoong may mga taong hindi impressionable. May first impression, 2nd, 3rd... etc... may isang point na magkakaroon ng lasting impression sa iyo... hindi nga lang palaging 1st yun.

Pero palagi pa rin magiging factor kung gwapo o maganda ka. Hindi pa ako nakakita ng isang taong naghabol sa akin na hindi nagsabi na cute ako sa paningin niya. Wala pang nagsasabi sa akin na, alam mo, panget ka pero mahal kita e

Wala.

POSERS... hindi pa din ako kampi sa inyo, pero hindi rin ako kampi sa mga nakapaglikha sa inyo.

Some Days

Some days I'd just want to quit what I'm doing and go elsewhere.

That's when you think you're on leave because you want to get some rest for a couple of days and then everyone at home decides to stay in as well. and let you takle care of all the whinies, and the "kuya-did-this, "and "lola-got-mad-that" I tell you it's insane.

Then you log into your favorite online accounts to let off some steam, blog, perhaps chat with a couple of friends and maybe view some porn. (So ok, PORN was on top of my list, so shoot me.) And lo and behold, a stranger whom you accepted an invite from on your messenger steps in and asks "ASL"

of course I was well bred. I answer promptly, and ask how about you?
And they reply CAM?"

Sorry whrong answer.

Besides. I didnt even have my cam on, and he was messaging me from YAHOO. I was on LIVE MESSENGER. There are no cam options.

God i hate stupid horny people with no sense of courtesy.
MONSTERS, they are.

I mean, I'm TIGANG. Yes, I'm sexually frustrated. But I'm not a sex predator.
I dont throw my values out the window just because I'm HORNY.
Yes I piss everyone off because I want quality in my real life to make up for the absence of sex or even romance.

There's a difference.
And it's these MORONS on the web with their demnands of ASL and PICS and CAM who ACTUALLY GET OFF!

But of course, their brains aren't that hard to satisfy... they're ONE CELLED ORGANISMS to begin with. Guys, is there ANY way to delete these 2,000 plus strangers on my Live messenger?

It was a mistake EONS ago. I added all my facebook emails onto Live chat and it fucked up everything bigtime. People I have deleted months ago are now showing up asking who I am... well i'd like to know, too! coz they were the ones who added me in facebook to begin with, then NEVER made contact again.

Now they ask me who I am.

Well the fuck I care. Once they ask, they get BLOCKED. OK?
AND THAT HOLDS TRUE FOR THESE SEX HUNGRY CAM HUNTERS WHO THINK THEY CAN SIMPLY ASK PEOPLE TO JACK OFF IN FRONT OF THE FUCKING CAMERA.

WTF, ARE THEY TOO LAZY TO DOWNLOAD PORN?

You Are NEVER Gonna Break My Rule NOW

The rule is:

NEVER TELL YOUR CRUSH.

EVER.

Or else you shall add up to the pile of corpse admirations, a heaping pile of decayiing infatuations equalling itself to the massive pile of corpses in Holocaust stricken Europe.

O the mass grave in Maguindanao.

Never EVER admit on havimng a crush on a person unless it is OVER. EVER.

You shall be rejected, and beaten, and hurt and you shall always be tagged as the LOSING PARTY.

Instead, when you do have a crush, act normally. Insult the 'ol bloke once in a while, miss him secretly, or never, even. NEVER LET THEM CATCH YOU STARING AT THEM, you IDIOT.

EVER.

Especially if you're singkle like me and doesnt get dates or never gets lucky. You might think, sure why not, lets give it a go.

XXX
NO.
NEIN.
NON.
HUWAAAG.

Suicide, dude.
Never tell your crush you even remotely like him. It's like giving your enemy the dagger and marking your chest with an X.

Never, ever... Ever.

Especially a while ago. I hated myself  when I posted that I like you thing. FUCK.
FUCK FUCK FUCK FUCK FUCK.

Don't tell me it's never been tried and tested. Ask these people:

Some of these guys have already deleted me, or Ive deleted them because it was becoming too fucking embarrassing. Or they may have deleted me thinking i was going to ruin theior prfect little love affairs. And I thought I was insecure. (does NOT apply to everyone in the photo list.)

Never tell them you like them, because it's an open invitation for them to reject you! Hell, no. Crshing is supposed to be free and non-intrusive. Them KNOWING is AGAINST THE RULE.

LOOK BUT DONT TOUCH. Hell no.

And you can';t tell me I can't say the word FUCK, because it's all the FUCKING  I EVER GET!

Putanginampaksyet

Ang sabi nila, count your blessings.

Ang sabi ko naman, kung ang blessing mo naman ay buhay ka, pero isa kang buhay na pipino na nakababad sa atchara, naghihintay kainin na gawin kang side dish... mabibilang mo bang blessing yun? Nalilito ako. I mean, Positive ba talaga yang advise na yan? O hinhayaan na lamang tayo na WALANG GAWIN para hindi mo na asamin ang mas magandng buhay.

Ingat tayo sa advice na ibinibigay natin sa mga kaibigan natin. Huwag tayo'ng PAKIALAMERA. Mga Echuserang Froglets kayo, feel na feel ninyong maging confidante, hindi naman tama ang ibinibigay na advise minsan. Kaya ako, I tell people whaat I think, pero dinadagdag ko naman na hindi naman imposed yun sa kanila, sila pa din ang magdedecide, NO MATTER HOW GOOD YOU KNOW THE PERSON, hindi kayo iisang tao. May detail na na-left out yan, at maaaring life threatening yung na left out niya. THT'S HOW ACCIDENTS ARE MADE.

Bigay ko na lang sa inyo ang nangyari sa akin.

I was generally unhappy for 2 years, because niwan ako ng ex ko sa bahay kung saan naging instrumento ng kanyang pagtataksil. S bahay na iyon, sa loob ng aking kuwarto, chinochorva niya ang room mate ko habang ako ay nagtatrabaho.

Nagkaroon ako ng mga kaibigan na ang advice sa akin ay umuwi sa aking pamilya because it is the time that I would need them the most.

ANG GANDANG ADVISE DI BA? It enveloped ALL HUMAN AND CHRISTIAN  values. OMG. It would be n advice Helen Vela or Charo Santos-Concio would give... or even Tita Dely... Bakit naman hindi? It is so basic... katugma niya yung "The Family that prays together, stays together," ang ganda.

Who the F would disagree with such advice? Oo nga, oo nga... tama yun. Kailangan mo sila ngayon.

No I don't.

Ako ang kailangan nila.

I rememebered why I left home in the first place. Kailangan nila ako palagi. At dahil dito na naman ako nakatira, wla na akong privacy, kung sino sino na ang nakakapasok sa room ko.

Alam mo ba na sa 5 taon na pplit palit ako ng kasama sa bahay NEVER ako nawalan ng pera? Meron nga akong Fishbowl na puno ng coins, at never nabawasan yun. nilalagyan pa nga ng mga bisita ng coins minsan e (ewan ko kung bakit.)

Pero dito, sarili kong kapatid, at pamangkin, mayat maya sa bulsa ko. Biglaan kang hihingan ng pera sa kung anu anong mga bagay. Para silang butas na bulsa. Palaging may kailangan.

Ito ang ipinagpalit ko sa buhay ko noon. Malapit ako dati sa work kko. I had ll the rest I had. mlapit ako sa mga kibigan ko. kahit mag OT ako, ok lang... Ngayon minus 6 hours ang buhay ko araw araw. Bakit?

2-3 hours ako pagpasok, at 2-3 hours ako pauwi.

Ng pamasahe ko, pag kinwenta ko,  Rent at bills ko na nung nakatir ako sa Makati, sobra pa.

Ang 5-6 na oras na biyahe ko arw araw, would have been rest, relaxation and leisure for me. I would have been excelling sa trabaho ko at malamang na promote na ako before my first year ws completed...

PERO SALAMAT SA NAPAKA KRISTYANONG PAYO NINYO, SIRA ANG BUHAY KO. LALONG PARUSA SA MGA TAONG NAKAPALIGID SA AKIN DAHIL MAINIT PLAGI ANG ULO KO.

wORSWE PART IS, HIONDIO KO NA SILA FRIENDS DAHIL THJE MOMENT NA UMANGAL NA AKO SA NANGYAYARI SA AKIN, AY HINDI NILA KASALANAN. BAKIT KO DAW SINUNOD ANG PAYO. HINDI NAMAN PINIPILIT.

BIGLANG HINDI PINIPILIT. AFTER MONTHS NA INUULIT ULIOT SA AKIN ANG PAYO N YAN... HINDI PLA PINILIT.

At ako pa ang hindi nagtatake responsibility for my actions samantalang napakalinis nila sa sinabi na yun.


GUYS F YOU HAVE "FRIENDS," INGAT SA PINAPAYO.

at OK LANG NA WAG SUMUNOD SA PAYO. HINDI KA NILA KILALA. GO LANG.

Mga Echuserang Froglets

So kagabi dapat maghahanap ako ng makakai'ng mga echuserang froglets.

Gora ako sa Trinoma. So dapat papanoorin ko ang 2012. Pero Nag "end of the world" ng plans ko nung makita ko ang sooooooobrang haba ng pila, na halos sumakay na sa Merry go round ang mga tao'ng nakapila.

Gora ako sa garden at nag yosi.

bumili ako ng Black Bat at ng isang magandang lighter sa Lighters Galore.

Pinagyaman ko ang mga mata ko sa mga lalaki doon. E alam naman ninyo na hanggang imagination lang naman ako. Binalak ko mag browse ng mga MP3 Players at binisita ko din ang Power mac store. Ayoko nang mag-iPhone pero gusto ko mahg iPod Touch.

Nangangati na ang ulsa ng bagong sweldong lolo ninyo nang tumawag si Archie.

Si Archie ang maybahay ni Bham, bestfriend ko. birthday niya kahapon. kinukulit ako'ng pumunta.

Eeee... ayoko sana kasi  I'm hunting froglets nga e.

Pero napilit din ako.

In fairness, binusog naman ako ni Archie. nagkuwentuhan kami. Pagkarami raming gata ang nakain ko: Ginataang alimasag, Chicken curry, tapos beer na may Iced Tea, courtesy of Bham.

Hinintay nila akong tumakbo ng banyo. Pero nauna si Bham.

Tapos ni-raise na naman nila ang topic about Robin. Feeling ko binibuild up na nila sa akin ang lead na gitarista nina Xie. E sana may pinapakita sa aking litrato ano? Ang huli nireto sa akin ng mga yun naging bf ni EI. Cute na cute sila kay Ems, e hindi ko talaga type e...  hindi ako fan ng mga cherubs.

Sana nga ipakita na nila sa akin si Robin na yan... makita kung ano meron yan. Hindi naman ata papasa sa akin... o baka ako hindi pumasa dyan... WORSE, hindi pa matuloy yang pag reto-reto na yan e...

naku dati, nagpaparetoako sa kanila wala silang maiproduce na froglets. Kahit tadpoles wala.

Hindi naman ako umaasa pang maka chorva ulit.

Sobrang tagal ng 3 years para maging talunan.

Lumalalim na ang gabi... yan ang sabi ni Paolo Bediones.

Line ko din kaya yan kapag lasin na ako kakainom sa Bed, at wala man lnag ni isang lumapit sa akin para makipagkilala.

Bumili ako ng pabango kahapon. Mura lang. Nautica Blue. Kya ko binili, kasi naman ung isang TL, sabi kapag mabango daw ang isang lalaki pogi points sa mga badessa. So, buy ako.

Sino naman ang lalanghap sa akin sa loob ng office o sa church o sa bahy di ba?
Makikipagkilala ba sa akin ang nakakatabi ko sa bus o FX? Sasamyuin ba ako ng kakiskisan ko sa MRT? Malamang. Pero yung point na makipagkilala sa akin, malabo yun.

No, I'm not a pessimist.

I'm a REALIST. Parang si Claudine. Realista ako. Yung totoo lang naman ang sinasabi ko. Paano naman ako gigimik sa Malate kung tuwing Sabado ay may crisis sa simbahan na kelangan ko daw puntahan. Naiinis ako minsan sa mga church org. Wala na ako dun e. Bakit kelangan ko silang balikan at pagsabihan? Kailangan ko ng CHORVA.

Punyeta nagagalit na ako sa knaila.

At sa mga echuserang froglets na nagbabasa nioto, don't tell me na dun ako maghanap ng karir, UTANG NA LOOB, ayokiong ma-DEATH SENTENCE. at sa bahay pa ng diyos niyo ako paghahanapin ng gagawan ng kasalanan.

Para akong bampirang umiiwas sa dugo ng tao. Naiinis nga ako pag nalalapitan ako ng guwapong maskuladong lalaki e. Imaginin mo si Edward Cullen, tapos lumapit ka at naglalaslas ng braso mo sa harapan ko.

O DI BA.

Para akong mawawalan ng tino sa sarili ko nun. Baka naman mawalan ako ng ulirat sa sobrang ligaya.

Imaginin mo kapag nakakita ako ng hubad na lalaki sa gym. Tumigil pa kasi ako e. Sana hindi na lang para wa epek sa akin.

So ang gawain ko... nakakahiya. Natutuwa na ako na nakasiksik sa mga kalalakihan sa MRT. Dun ako nakakaranas na madikit ang katawan ko sa ibang tao. Sa public CRs naman, BIYAYA na sa akin na makasilip ng uten ng gwapo habang umiihi.

Kaya kayong mga magsi-CR... wag namang madamot, TINITINGNAN lang naman e. Para naman kayong ginahasa, hindi ko naman kayo aanuhin e.

Kung gusto ninyo e di sige.

Ung lasing nga sa kanto sa amin, hindi na tumatalikod pag umiihi nung isnag gabi. tiningnan ko talaga, ang reaksyon ko, "how nice, sana tumapat ka pa sa ilaw."

Kaso baka may balaraw yung tao, isaksak sa baga ko.

Tigang na tigang ako para akong WEREWOLF sa ilalim ng sinag ng buwan.

AAAARRRGH.
TANGINA. Pakantot.

O sige, pupunta na ako sa Choir practice... Ciao. God Bless.

I Have Just Crossed Over Into The Twilight Zone

Ninuninuninuninuninuninu...

Ganyan ang pakiramdam ko kahapon habang dagsa-dagsang missed calls, new numbers at mga bagong Facebook friends ang nakipagkilala sa akin. Partially salamat sa Blogs ko.

Kung hindi mo pa nababasa ang iba ko pang blogs, may link sa kanan--------->

At may link dito:

Gooeyboy's Twisted Tales
Gooeyboy's Erotikon

Kung ikaw ay ang conservative type, dito ka na lang.

Tama ang mga kaibigan ko, kailangan maging maingat sa mga pinagsususulat ko. Kais marami palang nagbabasa. Hindi nga lang nagpa-follow. Pero pansin ko naman sa mga kausap ko sa Facebook, alam nila ang tungkol kay Mushroom, o kay Silverpad, o kina Arashikage at Burnt Sienna. Alam nila na biktima ako ni Ondoy at sa Meycaiuayan ako nakatira at nagtatrabaho sa Makati.

Alam din nila ang kuwento ng MRT at ng Kapitbahay.

So bakit nga ba binabasa ang blogs ko? Curious lang, kasi hindi naman ako nag-aasam na mayroon nga'ng bumabasa. Tanong rin ito ng isang kaibigan ko sa Facebook. Gusto niyang sumulat. Dama ko sa taong ito na bahagi ng buhay niya ang mga titik na tinatype niya gabi-gabi or araw-araw sa kanyang mga blogelya at facebook posts.

Hindi ko man nababanggit ay malaki ang paghanga ko sa taong ito. Kakaiba ang kanyang utak. Classmate yata ni Bob Ong ang lalaking ito. Hindi ko din akalaing banggitin niya mnsan sa akin ang tungkol kay Mushroom... titigan ko nalang daw kung nasa opisina ako. Kaso, naka VL ako kahapon. hehehe. Aasam na lang ako na katabi ko na naman siya bukas.

Sa aking sarili, gusto ko ng taong ganun mag-isip. Gusto ko siya. Kaso straight. Kasalanang mortal na ang isang katulad ko ay maghabol ng katulad niya. "Borrow 1 from 0, cannot be", sabi nga ni Vic Sotto. Hindi pwedeng makisalamuha ang Vampire sa isang Werewolf. Hindi pwedeng isaksak ang 110v na plug sa 220v na saksakan at hindi pwedeng pakainin ang Mogwai pagkatapos ng 12mn.

Ang Cute ni Gizmo.

Anyway you get my point. Alam ko kung paano lumugar. It has been my practice for a very long time. Hindi ako naniniwala sa mga baklang ayaw ng lalaking malansa. Eh gurl... sino pa ang papatol sa bakla kundi ang mga may bahid berde ring nilalang?

Ayaw mo ng mukhang babae. Yun lang yun. Meron din namang gusto.

Kahapon, narealize ko na may Type ako na klase ng tao. Hindi lahat pinapatulan ko. The other night, habang nagdidinner kami kina Bham, may irereto daw si Shie sa akin: isang nagngangalang Robin.

Magaling mag gitara.
May balbas na nakapalibot sa kanyang pisngi at panga, pero walang bigote.
Hindi daw gwapo, pero may dating.

Napatigil sa pagkain si Bham at natawa, "Tsuktsak, " sabi niya, "Bagsak ka ulit sa gitarista (nasa band ako ng mid-20's ko at jowa ko ang lead guitarist namin, ako naman vocalista.)! At di ba type mo ang mga astigin na may facial hair? Saka mga balbonic beauty na masarap yakapin? Ask ko lang kung smart ba ang Robin? kasi panalo ito pag nagkataon."

Oo nga ano? Tama si Bham. May tipo nga ako. Kagabi, nang dagsaan ang mga nagtetext at nakikipag chat sa akin, alam ko kung kanino sasagot. May criteria ko. Ako, apsado na, kasi nagtatanong sila sa akin, e.

Pero ako ang naghahanap ng katapat ko.

Ang mng crushes ko, isa-isa sa kanila may mga characteristics na pasok sa criteria, pero hindi lahat. Maaaring pasok sa lahat ng criteria kaso, Mogwai sila, ako Gremlin. O kaya ako Vampire, sila, Werewolf, o human. Merong kulang sa taba, kulang sa buhok, kulang sa utak.

Hindi nga mataas ang standards ko, pero EXACT ang standards ko.

Hindi sa walang nag-aaya sa akin, pero walang nag-aaya na pasado sa akin.

May difference.

Yung una, ibig sabihin, pangit ako.
Yung pangalawa, ibig sabihin, maganda ako.

Yung pangatlo, sabi ng mga isang psychiatrist, ayaw ko lang mag-try.

Wierd kagabi. may model pa pala akong katext mate. Nakalimutan ko lang. May nag aya din sa akin ng date dati na ramp model, hinid ko lang pinatulan kasi inunahan ko na na indi niya ako magugustuhan in person. Marunong pa ako, pero ang totoo: hindi siya pasado sa category ko ng "smart."

Yun, iyon.

Lahat ng iyon, nagbigyan liwanag sa utak ko nang ako'y nasa Twilight Zone.

Ninuninuninuninuninuninu...

Happy F^#K*ng 3rd Anniversary

Dear Agnolo,

So it's year #3. And absolutely no chnage whatsoever to my lovelife. A lot of hopefuls... and a few whose fervent longings for me are almost there... so to speak... but yep... ALMOST.

I am yet to see some real action (NO PUN INTENDED)

I meant some REAL dedication. It isn't enough that i make you horny, or you really want me. DUDE, make me believe it! I'm struggling to believe everyone who tells me he wants me. It's just not enough.

None of you guys even got to the point where you sleep with me yet. A few met me... and I don't even know what went wrong there...

So there... I'm still hoping. I am still waiting.

They say 3 is a charm. Three fucking years of guessing what happened, damn you.

Just look at my pictures! Look at whom you dumped! Sure... he'll be ok, he's charming, he's smart, he's cute... AND YOU TOTALLY DESTROYED HIS MOJO.

Now take a good look at you.

HAPPY HALLOWEEN, Kirk.

Sinumpa ng Kawalan ng Sentido Comon ang Pilipinas

Hay naku, Agnolo,

Malate na ako, magdamagan na ako'ng mapanis sa bus, pero HINDI'NG HINDI MO AKO MAPAPASAKAY NG TREN NG GANITONG ORAS.

Putangina, hindi na ata gagana ang charger ko. Gago'ng mga desperadong tanga, siksik nang siksik, napitpit ung cord ko, at malamang nadagdagan ang white spots sa screen ng laptop ko. Buti na lang wala talagang bomba na nakakalusot kundi papasok pa lang ng mga tao, sumabog na siguro un dahil sa pressure ng mga katawan ng mgatao sa loob.

Pag nakita na'ng puno ang tren, HUWAG KA NANG MAKISIKSIK.

Hindi nga siguro maganda ang education system dito sa Pilipinas, kasi walang natutunan ang mga tao tungkol sa physics. NO TWO MATTER CAN OCCUPY THE SAME SPACE AT THE SAME TIME.

Paano nga kaya kung may BOMBA na naipuslit sa MRT ano? During rush hour pa, kung saan ang mga Pinoy na pinagpipilit-pilitan talaga ang gusto nila at ang Ultimate Motto ay "KUNG MAILULUSOT, ILUSOT" ang umiiral... Malamang may irerepoprt na naman ang CNN tungkol sa atin.

Magtaka ka pa bakit hindi umuunlad ang Pilipinas. Bakit pag dinala mo ang mga Pinoy sa ibang bansa gumaganda ang buhay nila kahit papaano? Kasi po, dito, MAKAKAPAL ANG MGA MUKHA NATIN. NAGPAPAKATIGAS ANG ULO NATIN DITO KASI DITO WE HAVE STUFF LIKE UTANG NA LOOB, KAHIHIYAN, PAKIKISAMA (na kung titingnan mo, abuso talaga, form of peer pressure).

Were so proud pa nga sa mga katangian na ito na hindi natin alam, ito na ang nakakasira sa atin dahil sa GREAT LENGTHS TO ACHIEVE IT.

Napapaputangina talaga ako sa MRT. Iisang lugar pa lang yan. Makikita mo na kanya-kanya na ang mga tao, wala nang pakundangan sa kapwa, at kahit yung hindi naman talaga garapalan, mapipilitang magfing garapal klesa maging biktima ng stampede, o internal injuries, at ang iba, nakikiganti na lang dahil YAMOT NA YAMOT NA.

Putangina talaga, Sinasabi ko sa inyo, magturuan na kayo ng magturuan kung kaninong pulitiko kyo magagalit pero ang sinasabi ko, hindi yang mga pulitiko na iyan ang naturo sa inyo ng mga manners ninyo sa kalsada o sa trabaho.

Nakikita mno pa bang tumutulong sa bahay ang mga bata?

Nakikitaan mo pa ba ng civic responsibility ang mga kabataan ngayon?

Nasaan na ang mga taong nakakaisip ng mabuti sa kapwa? Nilamon na rin ba sila ng kawalan ng sentido comon? Walang ginawa ang mga Pinoy kundi magturuan ng magturuan, AMBIBILIS NATING MANGHINGI, PERO PAG ORAS NA NG BIGAYAN NAWAWALA TAYO.

Tamaan na ang tamaan, OO hindi ako perpekto, pero kung hindi ko sasabihin ito, SINO SA ATIN ANG MAKAKA-REALIZE NA NANGYAYARI NGA ITO?

Accept it. Accept it.

SAWNG SAWA NA AKONG MAG ACCEPT. MAGSALITA LANG ANG KAYA KO, KAYA GAGAWIN KO ITO. PINUPUNA KO LAMANG NAG NAKIKITA KO.

E DI KUNG AYAW NINYO AKONG MAGSALITA, WAG NINYO'NG IPAPUNA.

Di ba?

Naiinggit ako

Dear Agnolo,

Naiinggit ako.
I am so green with envy... ilang weeks na. Pano naman kasi, sinusundo ng mga jowa nila yung mga officemates ko, at hinihintay pa talaga sila na matapos sa work nila habang nakatambay dun. Kilala ko pa ung isa.

Nakakainggit sila sooobra. Huhuhu.

Antagal ko na masungit indi na ata ako maiinlove ulit ng tulad years back. Nawala na ata talaga tiwala ko sa mga ... ehem, tao.

Binulungan ako ni TL, "Magjowa ka na rin kasi."

Without thinking, naisagot ko, "Saang planeta naman ako hahanap ng papatol sa akin?"

I think may natawa ayaw lang ipaalam sa akin.

Well what I blurted out was true. I cannot get someone I fancy. Hindi naman mataas standards ko e. hindi ako ganun... pero may hinahanap lang talaga akong type ng tao. kaso yung natitipuhan ko hindi rin pwede, e.

I dunno.

Siguro totoo nga sabi nila.

Maybe I'm destined to be single for life.

In that case, dapat na talaga ako humiwalay dito sa amin kasi mauubos ang ipon ko sa sarili ko... wala naman palang mag aalaga sa akin pagtanda ko.

At malapit na yun.

Tanginang Bagyo yan, Parang Mongoloid ang Pangalan

ONDOY. Ni hindi ako naonood ng TV. Ang alam ko lang nung gabing iyon, hindi ako nakagimik. Tigang pa sa tigang na lupa nag lolo ninyo, tapos may humihiling pa ng napakaimposible'ng bagay sa akin para sa piyesta. Dinahilan ko na may kailangan pa ako asikasuhin dahil agnininong pa ako sa kumpil kinabikasan, na totoo naman.

Atasan mo ba naman ako'ng magdirect ng isang re-enactment ng pagkamatay ni St. Francis, e ni hindi nakapagworkshop yung mga bata, at sa biyahe ko---tingin mo magagawa iyon? As if hindi magtatawagan ang mgfa magulang ng mga bata'ng iyan at magrereklamo. wala naman pare-pareho'ng bayad at saka alam ko na magkakalat at pangalan ko na naman ang mahahatak, sus. SIRANG SIRA na ako sa teatro kakatanggap ng mga proyektong hilaw.

Kumpletuhin mo man ang ilaw, damitan mo man ng ginto, kung hindi naman handa'ng umarte sa harap ng maraming tao ang isang bata, hindi mo mapapaniwala ang manonood.

Hindi ko pinangarap batuhin ng kamatis.

At isa pa, wala ako sa mood. 3 taon na akong wala sa mood. Ni hindi ko nga natapos na ang nobela ko na sinusulat.

Ewan ko ba, patay na ang damdamin ko ata. Binuro ang creative talents kpo sa Call Center sabay bigyan ng sunud-sunod na kabiguan sa pag-ibig, tapos sabay pagtanda, resulting in pagkatigang, bigla ka pa magiging "tatay," aba, wala talaga ako sa mood. Retarded na din ang simula ng gabi ko, kasing-retarded mng pangala'ng ONDOY.

Plus horny ako nu'ng gabi'ng iyon.

Ewan, basta napaka badtrip ng gabi'ng iyon na wala namang ginagawa sa akin ang mundo. Bumuhos ang ulan at lalo ako'ng nabadtrip dahil hindi natuloy ang pangarap ko'ng rumampa sa dilim.

Natulog na lamang ako.


Kinabukasan, Sabado, umuulan pa rin. Hindi ko naman Alam na si Ondoy na pala iyon. Sinabi sa akin na malamang bumaha at itaas ko na lahat ng maaaring abutin ng tubig. Bumaha na dati sa loob ng bahay, bagamat hanggang talampakan lang naman. Itataas mo lang naman lahat ng sapatos, etc, tapos. pagbaba ng tubig happy ka na.

So niligpit ko lang ang mga gamit ko, nagwalis at baka maging putik pa ang alikabok. Maya-maya'y tinatawagan na ako ng aking tiyahin at itinatanong kung tuloy pa ba ang kumpil sa bayan dahil umuulan nga. Ipinatanong ko pa sa kaibigan ng pamangkin ko at itinext pa sa simbahan. Maya-maya'y sumagot na na Cancelled nga daw.

Itinuloy ko na ang aking paliligo at natiulog. Galit sa ulan, mabubnuro na naman ako sa bahay; wala na namang mangyayari sa aking maghapon.

Ginising ako ni Aylin. Alas tres ng hapon iyon. Tingnan ko daw ang bakuran. Dumungaw ako sa bintana at puro tuktok na lamang ng mga puno ang nakita ko. Nilunod na ng tubig ang mga puno! Dali kong binuksan ang pinto at nagsimula sa hagdan. Nabigla ako sa aking nakita:

Malaki na ang tubig sa loob ng bahay.

Lalo akong nagulat nang lumusong ako dahil ga-binti na pala ang inaasahan nami'ng ga-talampakang tubig. Pinasok ko ang aking kuwarto at hinango ang sari-saring gamit sa aking silid. Mga kutson, mga papeles, mga sapatos, damit.

Bago ko natapos, ay nakaakyat na hanggang binti ang tubig.

Punatak ang alas sinngko. Hindi pa bumabalik sa bahay ang pamangkinkong 12 taong gulang na bumili lamang ng diaper sa kanyang bagong panganak na kapatid sa labas. Malaki na ang tubig sa mga oras na iyon, at isang kendeng na lang ay nasa 2nd floor na ang tubig-delubyo.

Huling sign off ko na din iyon sa Facebook, dahil pinatay na ng kapatid ko ang kuntador. Nawalan ng kuryente. Nakarinig kami ng malakas na pagsabog sa labas ng bahay. Pumutok ang transformer sa isang poste.

Kasunod noon, ay nawalan na ng dial tone ang telepono.

Unti unting dumilim ang paligid.

nagsindi ng kandila ang mommy ko. hinihintay naming abutin na ng tubig ang kuwarto namin sa itaas. Tinanaw ko ang natitira sa kuwarto ko.. Naririnig naming magtauban ang mga mesa, sofa at mga gamit na inaanod ng tubig. Nababasag ang mga salamin, nasisira nag mga kahoy. Gusto kong umiyak pero binabantayan nila ako.

Ako lang kasi ang pinagkukunan nila ng lakas ng loob, napansin ko iyon mula ng mamatay ang Daddy ko. Hindi ako nagpakita ng kahit katiting na luha kahit kailan mula noon sa aking pamilya. Mas mahirap ngayon dahil wala naman ako makasamang kaibigan para iyakan.

Yakap ko lang ang pamamngkin ko'ng babae, at tinanong ko, "Maiintindihan mo ba ang nangyayari?"

gusto kong umiyak nang umiling siya.

Gusto ko'ng sabihin na hinihintay na lang namin na mamatay kami. Sa oras na iyon, bumulwak ang tubnig mula sa mga floor boards nang hindi namin inaasahan, at nagsimulang umapaw sa kuwarto ang tubig.

Officially, wala na kami'ng matungtungan na tuyo'ng sahig, at wala na kaming pupuntahan. Ito na yun. Kung tumaas pa ang tubig katulad ng sa ibaba, MALULUNOD NA KAMI.

Niyakap ko na lang ang pamangking babae at sinabi na mag pray siya, pray siya na buhay ang kuya niya, pray siya na tumigil na ang ulan. Gumagana pa ang mga cellphone. hindi man makatawag ay nakakapagtext kami sa kahit sinong inaakala naimn na kasama ng pamangkin kong lalaki.

Malapit nang mag-hatiggabi nang sumagot siya. Buhay siya pero muntik nang malunod sa may simbahan. Nasa pangangalaga siya ng Kura Paroko namin.

Tumigil ang ulan bahagya at muli naming narinig ang pagbulwak ng tubig. Hindi na tumaas ang tubig.

Sinabi kong matulog na sila habang salitan kaming magbantay ng sister ko sa tubig kung tataas pa.

Pero hindi na nakayanan ng mga katawang lupa namin. Nagising kami, wala nang tubig sa kuwarto. Paglabas namin, nakita na namain ang iniwan ng bagyo... Mga sirang kasangkapan, burak at isnag sirang bahay. Sa labas ng bahay, hindi na tricycle ang namamasada kundi bangka, at kahit airbed ay ginawa na ri'ng pamasadang life raft. Naglip[ana ang mga taong nagpapanic makabili ng pagkain. Nang pumunta kami ng kapatid kong babae sa supermarket, dagsaan ang tao at nagkakagulo. Offline ang mga ATM at credit cards. Napilitan kami'ng pagkasyahin ang natitira sa pera namin.

Hindi ako pumasok sa trabaho nung araw na kinabukasan. Buo'ng araw na naglinis ang buong pamilya ng abahay, pinilit tanggalin ang burak at mabaho'ng amoy.

Sa mga oras na ito, amoy burak pa din ang bahay.

Pumasok ako sa trabaho kahapon. Ayokong magmukhang kawawa. Gusto ko mang magpahinga pumasok pa in ako, dahil sayang ang trabaho. Pagdating ko, mas madami pa'ng hindi pa rin pumapasok. Yung iba, totoong na-stranded na tulad namin, ang iba nagpilit pa ring pumunta sa opisina kahit nawawala pa ang mga mahal sa buhay, may mga galit sa gobyerno, may mga umiiyak.

Ang masaklap pa noon, pinilit mo na nga pumasok dahil mahal mo ang trabaho mo, queueing pa. Galit pa ang mga customer mo na winasiwas at giunalit ng mga taong nauna nilang kausap kesa sa iyo. ibinabato sa amin ang mga tawag na ayaw nila.

Gusto ko'ng magmura na makakapal ang mukha nilang umiwas sa trabaho nila kasi ako nga itong hindi malaman kung saan hihiga mamayang gabi, TINATARANTADO PA NG KAPWA PINOY NA TAMAD.

Naiinins ako. nanggigigil ako sa trabaho ng ibang tao pero sapat na makaraos na sa araw.

Pag uwi ko, nabalitaan ko na ang kapitbahay namin na kasa-kasama naming maglimas ng ubiog ay namatay na sa atake sa puso. Nahirapan siguro sa baha.


Ako din, gusto ko atang ma-ataque de corazon.


Alam mo, kung tutuusin, ang mga pinoiy kasi minsan, sakim. Puro AKO AKO AKO. Walang pakialam sa kapwa kung hindi naman sila makikinabang. Kaya siguro kapag hganyang may mga malakihang sakuna, nauubos tayo.

Sisihan ng sisihan, samantalang nakaasa tayo sa IILAN LAMNAG NA MATINO'NG gumagawa ng kanilang trabaho.

Kung lahat tayo ayt nagbabantay, nag-aasikaso sa sari-sari nating ginagawa nang BUONG PUSO, sana hindi mahirap ang mga ganito'ng bagay para sa atin.

Walakasi tayong ginawa kungdi magbilang ng kung ano ang makukuha natin, wala naman tayo'ng ibinibigay.

Hindi pwede'ng face value ang lahat ng bagay. kapal ng mukha mo.

Sabi ng Diyos, "Sorry, Anak, naubusan ka na, e."

Dear Agnolo,

Musta ka na? Ako ok lang. Naka 6 na VOC scores na ako for this month, mukhang maganda naman ang score ko, papasa ako, at higit sa lahat hindi pa ako mateterminate! I still have a job! Thank God.

Yes, Thank God. Kahit hindi niya ako bigyan ng partner, kahit milyun-milyong problema ang ibigay niya sa akin. Kahit halos maupos na ako sa mga taong lumalapit sa akin para sa tulong... at sorry, wala ako'ng balak mamulitika tulad ng mga pinsan ko.

I have 2 cousins who are both running against each other for Vice Mayor sa Meycauayan. I found out nung burol ng Tia Nene. Of all places. Ang burol ni Tia Nene ang naging medium namin'ng magpipinsan para magkita-kita ulit, just like the time na namatay Dad ko. That particular scene was funny. 2 pulitiko ng pamilya, nag-iiringan. Sila naman mismo hindi magkaano ano, nagkataon lang kasi, common relative nila kami. Tapos magkaaway sila. They were both Vice mayors one time or another. Now theyre planning to run against each other. My opinion, matatalo sila pareho if they do that.

Anyway, natutuwa ako at nakita ko halos lahat ng mga pinsan ko na nandito sa Pilipinas. Pwera lang kay alam mo na. Ayun, hindi nagpakita. Kahit anino hindi namin nasilayan. Mismong kapatid niya hindi siya hinanap.

Eto, tuloy, naalok ako ng panhganay sa ami'ng magpipinsan na magninong sa kumpil ng anak niya. huhuhu.

Not that I'm complaining.

What I dreaded was the countless comments about my singlehood nung nandoon ako sa bahay ng tita ko. I was carrying my 2 year old niece na sabi nila kamukha ko daw. madaming tao ang nagtatanong kung anak ko na ba yun. Gusto ko mang angkinin, sabi ko hindi. lagi nilang sinasabi, "Mag-asawa ka na"

Gusto kong sumagot "Bawal pa po, sabi ni Pope Benedict."

Baka may makagets, kaya hindi ko na sinabi.

Pero nevertheless, naumpoisahan na ang month-long na ata'ng pamumuna sa akin sa hindi pa ako nag-aasawa. So whatr, para naman ako'ng single father dahil sa 2 ko'ng pamangkin. minsan sa Divisoria, iniinsist ng isang indera na ibili ko ng sandals ung "anak" ko'ng babae. O bigyan ko ng kapatid na lalaki nung nagcomment ako na panglalaki mga hilig niya na gamit. nung sinabi ko'ng may kapatid na lalaki na yan at tinuro ang kasma kong teen ager, napatunganga siya. "Kuya niya yan?"

Malamang, akala niya anak ko din yun.

Siguro hindi ko nga destiy magka partner.

Dear Agnolo, wag lang mawawlan ng porn sa mundo ok na ako. Pag nawalan ng porn o hindi na ako makapag view ng porn sites, MASISIRA siguro ulo ko.

Siguro nung nakapila lahat ng kaluluwa kay God para kunin ang name ng magiging partner nila, nung turn ko na, sabi ni Lord, "Sorry Anak, naubusan ka na."

Odd man out.

Malas mo naman, Ron.

Agnolo, ikaw lang nasasabihan ko ng ganito. Sana totoo ka'ng tao.I need inspiration kasi para tuloy-tuloyt na ung pag bubuti ko ng work. Yun na lang talaga ang nagbubuo sa akin. Nagagawa ko ang madaming bagay sa work, pero, ngayon motivated ako, Agnolo.

I found someone na pwede kong matawag na Crush. I feel happy pag nandun siya sa work. Nakikita ko lang siya, parang gusto ko magpasikat palagi.

Alam mo, Agnolo, ang bait bait ng itsura niya. Ang amo-amo ng mukha. Hindi super cute, pero yung tamang tama lang. I like the lips. Saka eyes. parang ang bait niya sa eyes niya. Kalbo siya.. hehehe bagay sa kanya. saka hindi yatot. ang cute cute kaya... parang ang sweet niya yumakap.

Minasan gusto ko isipin na pwede'ng magiing kami... kahit alam ko'ng hindi pwede. I know practically nothing about this person at hihimatayin ata ako pag kinausap niya ako.

Nevertheless, hindi ako umaasa. ok na sa akin na nakikita ko siya araw araw. bubusugin ko na lang ang paningin ko. Kasi habang gising ako, nakikita ko siya, at pagpikit naman ng mata ko, nagagawa ko gusto kong mangyari. Nagiging kami. nayayakap niya ako. Naiimagine ko na masarap siya... masarap siyang kausap.

Bastos ka Agnolo.

Baliw na nga siguro ako. Bakit naman hindi ako mababaliw sa stress ko araw araw, hindi napapatid hanggang sa pag-uwi ko. Wala akong pampatanggal ng stress.

Except porn.

Mabuhay si Sean Cody! Mabuhay si Randy Blue! mabuhay si Jake Cruise!

Salamat sa mga pantasya. Salamat sa pagpapagana ng aking imahinasyon sa mga bagay na dapat hindi sana nangyayari, pero sa pamamagitan mo ay nagiging p[osible sa aking guniguni.

Incoherent ata ang thoughts ko ngayon. Paano kasi kung hindi ka ba magkasabaw-sabaw ang utak sa pinaggagagawa ng mga tao sa mga iPhone nila... hayst.

2 kelangan ko ngayon. Bahay at sex. Sino may alam na mura?

Cain at Abel

Dear Agnolo,

Kagabi, naibalibag ko ang kapatid ko nang lasing siya. Umiwi ng lasing at nakisindi sa akin ng sigariyo. Tapos ay humiga sa sala, at tinatawag ang asawa. Mga kalahating ras siya na ganun, at pinagbantaang ihahagis ang mesa kung hindi siya lalabas.

Nakarinig ako ng sigawan at kalabog. Umiyak ang bata. Lumabas ako at nakitang nagwawala na naman siya.

Sinigawan ako at inakmaang susuntukin. Mabilis ko siyang tinulak, at muli niya akong pinawalan ng suntok (na hindi tumama) at mabilis ko siyang hinawakan at sa nalalaman ko sa ju jitsu ay hinagis ko.

tumama ang ulo niya sa sofa at doon na ako hinatak ng nanay ko sa loob ng kuwarto.

Buong gabi kong naririnig ang hiyaw niya na babasagin din niya ang mukha ko.

Hindi ko kailanman ninais na bumalik dito sa Meycauayan. Kaya lang ako umuwi ay dahil sa nanay ko at sa kapatid kong babae.

Hindi kasama sa usapan ang verbal abuse at mnga gabing hindi ako makatulog dahil pinagbabantaan ako'ng patayin.

Nawalan na ako ng mga kaibigan dahil sa hindi ko masabi ang tungkol sa kanyo kung sakaling umuwi ako dito, hindi na nakapag asawa ang kapatid naming babae dahil sa kanya. Nagkahiwalay sila ng una niyang asawa at hindi na binalikan ang mga anak dahil hindi niya malapitan dahil sa kanya.

Marami siyang anak pero ni isa hndi niya kayang pakainin. At kami'ng nagpapakain sa kanila ay minamaltrato niya ng masasakit na salita at mga pagbabanta.

Isa siyang halimaw.