Lihim na Kembot

Kasalukuyang nanunubig ang Palakang Petot sa banyo ng restaurant na iyon, nang pumasok ang isang matangkad, matipuno at gwapong lalaki. Habang rumaragasa ang wiwi water sa berdeng katawan ng petot, ay pinagmamasdan niya ang ginagawa niya sa harap ng salamin.

Ayos na ayos ang itsura nito, plantsado'ng plantsado ang polo na nakabukas ang 2 pinaktuktok na butones, pinapakita ang guhit sa pagitan ng kanyang malalapad na dibdib. May hint na balbon ang dibdib nito dati, na inahit, dahil may mga patubo'ng hibla ng buhok sa dibdib na parang patubong bigote, na nakadagdag sa appeal nito.

Lalaking lalaking kumilos ang lalaki, hindi nakapag-ahit ang drama, pero pansin mong pantay na pantay ang tubo ng stubbles nito.

Naglabas ng kikay kit. Hinugot ang isang compact na  dark tan ang shade at nag polvo. So What? Baka model, o artista, natural sa kanila na hindi mag oiliness sakaling may kumukuha ng litrato lalo kung hindi nila alam. Tapos pag pangit ka, ilalabas sa web o sa TV, tapos ang career mo. Alaga lang. Naglabas ng lipgloss. Fine pa din, kasama sa pagiging gwapo na kelangan hindi nagbabalat ang lips mo. kadiri kaya yun, kahit lalaki ka pa. Gusto din ng mga girls ng kissable lips sa men. 

Alam mo yung mga Blusher at Bronzers na nasa loob na ng brush ang makeup? Na kailangan mo na lang i-shake ang brush, tapos pwede mo na siyang i-apply?

Teteng Tigasin

Nag iinit na naman ang pakiramdam ko. Madaling mag init ang ulo ko. Ayokong nabibitin kasi. Tangina bakit kasi ang daming gwapo sa paligid? Ultimo makaamoy lang ako ng sariwang pawis ng lalaki, tumu-togoinks na si chenelyn gargles ko. Jutanginang jijiera tong jutotoy na itey! Kalerki ever, pramis! (translatioon: tanginang titi ito, tigas na lang palagi!)

Ang problema nito, walang reliever ang sundalo ko. Kelangan na niya ng masahe. Kelangan niya ng tender loving touch na may kasamang Johnsons Baby Oil o KY Jelly. Kelangan niyang sumabog, magkalat at lumura, kelangan niyang maligo sa sariling katas at saka pa lamang siya matutulog ng mahimbing.

TEXT MATE.

Uso pa ba ang mhga putanginang Textmates na yan?

Yan aang number ONE na reason ko bakit ayoko basta basta ibibigay ang aking number sa internet. PANGLAWANG pet peeve ko yan kasunod ng YM na naghahanap ng WEBCAM.Tanginang yan, Ayaw na ba ninyo ng I|NTERPERSONAL RELATIONSHIPS at solb na kayo sa patext text?

SOBRANG madami ba kayong FREE TIME at mayat maya pa kayo magtext?

Mga nakakasuka nang messages na sandamukal ko matanggap (batubato sa langit ha?) Kung gusto namannninyo ng matinong kausap sa text, huwag ganito ang pasimula ninyo. utang na loob! Eto na sila... mga kinainit ng ulo ko na mga text messages na nakuha ko...

Dagta

Umaagos sa dagat ng likido ang aking katinuan.

Dumadaloy ang dagta sa aking kalinangan.

The shirts we wear don't always tell people who we really are.

Bago mo abutin ang kahon ng tissue sa tabi mo (kung may katabi ka nga'ng kahon ng tissue para sa nosebleeds na dulot ng blogelya ko), isang paliwanag muna:

UNA: hindi po gimik ang blog ko. Nang ginawa ko ang blogelya ko, isang electronic diary ang nasa kukote ko. Hindi ako kailanman nagsulat ng dahil lamang gusto ko ipakita sa inyo kung gaano ako katalino o gaano ako kabisa magsulat. Ni hindi ako nagda-draft ng mga sinusulat ko dito. Lahat ng naisulat ko dito ay dumaloy lamang sa utak ko, kasing natural ng dagta ng pagkatao ko. Galit ako kung galit, masaya ako kung masaya. Ito ako, itanong pa ninyo sa mga tao'ng tunay na nakakakilala sa akin at nakakasalamuha.

PANGALAWA. Bagamat napaka explicit ng mga nararamdaman ko dito, dahil karaniwan na lamang sa akin na magsulat nang masama ang loob ko... No, hindi po ako MANYAK. At hindi rin po ako SIRAULO. Nasisira lang po ulo ko sa galit kapag sobrang naiinis na ako. Hindi po kasi ako tulad ng ibang tao na may JOwa o BestFriend na pwedeng sabihan ng mga nararamdaman niya, kaya sa blogelya ko naibibihos ang lahat ng kadagtaan ng aking katinuan. Kalat ng katas ng aking damdamin ay dito ko naipipiga.

PANGATLO. Oo, PAULIT ULIT ako. Pag ang isang tanong ay hindi naisasagot, di ba tatanungin at tatanungin mo siya ulit?

Makulit ako. At ang takot sa pag-iisa ang nagiging tema ng buhay ko.

The problem is... I already AM alone.

Kaya ako afraid.

Hala, sige, CHORVA... simulan na natin:'

Sagu-Sago'ng Sarap.

PARENTAL ADVISORY: Ang susunod na blogelya ay naglalaman ng mga temang hindi angkop para sa mga bata. Kung nakikita ninyo silang nagbabasa nito, PATNUBAY ay KINAKAILANGAN , kung HIN|DI NAMAN, GO, TOTOY/INENG , Huwag pakainosente, ALAM KONG ALAM NA NINYO ITO.

 Dalawang linggo na ako'ng walang pahinga. 3 hours and 6 minutes sa isang linggo o higit pa ako mag overtime, at kapag Rest Day ko kuno, nag-aalaga ako ng mga dambuhalang bata. Kumusta naman ang buhay hindi ba? Wala ka na nga'ng putanginang sex life sa loob ng kalahating dekada, kahit pa pagbabate, pinagkaitan ka.

Sinasabi ko sa inyo, PARUSA makasabay ng gwapo sa sasakyan. Baka mamaya, tigasan ako, tapos kandong ko pa ang bag ko na may NAKANGANGANG bunganga (si Domo kasi ang bag ko. Kung hindi ninyo alam ang itsura ni Domo, click here. )

 Minsan naiisip ko manghipo sa MRT. Pero 2 lang ang kahihinatnan kasi nun: mahuli ako o majombag ako. Bakit, ikaw, ano gagawin mo kapag bigla ka hinipuan ng lalaki sa MRT?

Kapag Hindi Maitago ang Bukol

Nahuli na ba ninyo ang sarili ninyo na nakatitig sa nakaumbok na bahagi sa harapan ng pantalon ng lalaki?

Pasesnsya na, ha? Wala ako'ng pasintabi. OO KALIBUGAN  NA NAMAN ANG PAG UUSAPAN NATIN. Peste.

Hindi  ko alam kung phase lang ito, o naho-horny lang ako, o overworked and super uundersexed ako (ikaw ba naman 3 taon walang chorva, hindi mo ba maiisip yun paminsan minsan?) Minsan kasi, kapag may nakakasabay ako sa bus o kaya sa MRT/LRT, napapansin ko yun e. May mga tao talaga na tinitigasan ng ganun-ganun lang.

Like yesterday, this guy na nakasakay sa LRT, nakatunganga lang sa kawalan... Napansin ko siya dahil gwapo siya. Medyo chubby, pero grabe, gwapo siya. Ganda ng mata saka lips. Nakaupo lang naman siya opposite me. Wala namang kumikiskis sa kanya, o natapat sa kanya na magandang babae, nakaupo lang siya. Naka polo siya ng puti at may dalang gamit, mukhang estudyante. May T-square na dala.

Pagtayo niya, Hindi lang binti niya ang nakatayo. At aware siya sa katigasan ng "ulo" niya, dahil pilit niyang pinangtatakip ang T-square sa harapan niya. Naka slacks pa naman si Kuya, at hula ko, naka boxers siya, o walangunderwear,

KASI BAKAT NA BAKAT.

There's a Hole in My Soul

I stare blankly into nothingness.

I take time eating my breakfast and smoking the first cigarette of the day. I quietly close the lid on my notebook and head upstairs for a shower. I stare in the bathroom mirror as it fogs up. I lather myself up and rinse. I towel off and head back to my room to dress up.

As I gather all my things for work, I take a look at the time. I have to leave 2-3 hours early to get to work on time. Travel takes 4-6 hours of my life each day. I spend 9 or so hours on the office, and I sleep an average of 5-6 hours a day, leaving me 5-6 hours for myself.

Clock ticks. I spend that amount of time sparingly on the internet, speaking with the ghosts of my friends, whom of which, are too busy to personally spend time with me, just as much as I am too busy to spend time with them.

I don't have much friends at work. I don't have the luxury of going out. I drag myself out of the house to try watch a movie alone, or to buy myself something in the mall.

I dread travelling alone. I see people who travel with friends, with their significant others, and it hurts. It hurts to see people with lives. It hurts to hear them, see them, and feel their presence.

I used to pride myself in maintaining a job, which, at least I have. but it isn't going anywhere. 5 years in the same industry and I was only close to getting the job I want twice.

I have no one except this blog to tell about my day, and tell anyone how i feel. there are things you do not tell your family, if you know what I mean. There is no one to hold hands with at the moment you feel so scared.

I hated valentines day. you couldn't get away from it. I wanted to stay at home for weeks just to avoid that date. It arrived, just as well, and I am pissed off.

I simply dread seeing that relationship icon on facebook. "In a relationship with," "engaged to," "married to..." If It werent unfair, I'd erase all non-single friends.

Says who, facebook?

Except all of my friends are not single.

Yes. I AM THE ONLY ONE.

And I hate it.

I can create a list that will turn into one of those booklets on how people are mean in the internet, or how hard it is for someone to find anyone. And I blame it on economy.

Ron you're crazy. What does the economy have to do with it?

Everything!

People just like me, have very little time but go online to get a life. You spend 20 hours a day just going through the motion of it. And there is only but a small part to become human. You push through crowds to get to work on time, you struggle at work to kep your job, and you're too exhausted to analyze everything when you get home.

I meant it when i said I haven't felt human in A VERY LONG TIME. And there is a hole in my soul no merchandise I can buy with my salary can patch up.

I am not a robot. Companies hire people for the purpose of personalizing their services, but as soon as they hire PEOPLE, they start treatng them like robots. I don't get it.

Doesn't it make sense to you that as much reason as we cannot make a machine act the same way as a human being, that we cannot make a human being act like a machine? It is the single, most absurd observation I have seen in the corporate world.

There is even a billboard in EDSA that says "We don't hire robots"

But you make people act like robots once they're hired. Long gaps between breaks, fluctuating schedules, herculean tasks and near impossible deadlines, that only machines will survive. And in between, you have to perform.

There is a hole in my soul. I don't knnow how to patch it up.

The Aftermath of The Worst Day of the Year

At sana naman, tapos na ang sandamakmak na pagpo-post ng mga apps na yan. I swear, virus yan e. Pati ba naman mga taong hindi ko naman kakilala nakikita ko'ng may valentines gift app, video, o ano pang kachorvahan ng mga froglets sa facebook.

Kahapon ay Valentines Day/Chinese New Year.



Pero nanaig pa rin ang kachorvahan ng mga hearts-hearts day na yan. O sige bitter na kung bitter, ang ginawa ko, ginreet ko yung 2nd account ko ng Happy Vlentines Day. Tutal, nakalagay naman dun sa status ko, "In a Relationship ako with that other account e. Binago ko na lang name ko dun para hindi masyadong wierd.

Nagpost ako ng blog sa isa kong blogelya, click here. Wait kayo, mamaya meron na namang bago.

Sari-sari na naman ang mga kachorvahan, kabaliwan at pauso ng mga froglets sa araw ng mga puso. May mga magkaterno na naman sa kalsada. May mga bitbit na naman mga bouquet. Madami na namang lumalabas-pasok sa mga Motel (pun extremely intended), thius mahirap na namang kumuha ng taxi kagabi.



Marami na namang tao sa malls. Maraming naglakwatsa, nakipagdate, at pagpatak ng dilim, tahimik ang mga kalsada. Sa mga kuwarto nila, hindi tahimik.



Pero ang araw ko, walang pinagbago. Pumasok ako ng araw ng linggo, understaffed, queueing pag gabi. May request pa ng OT samantalang 6 days n nga ang sked ko. Ni hindi ko marreplyan ang mga kaibigan ko sa cellphone, at nagtetext. Pumasok sa trabaho nang nag-iisa, at umuwi sa bahay nang nag-iisa.

Pagkahiga sa kama. tulog.



3years is a very long time. very long indeed.

In a Relationship with...

People kinda wince down when they see the "In a relationship" Status on My facebook page. Not because they were hoping I was single so they can ask me out or something, but when they click on the name of the "person" I have a "relationship" with, they get to the page of my 2nd facebook account.

Yes, people, I am single. And no, I don't have dementia or heberphrenic schizophrenia.

It is a statement.

It is a statement that I am happily into a relationship with myself and I am not simply putting up with being single, nor am I compensating on my lack of relationship thereof.

I believe, that when you have the LUXURY--yes it is a luxury, my dear friends-- of having enough love to spend for yourself and anyone else, spend love on yourself first.

So, Okaaay... a 2nd facebook account with a matching relationship status with it is unconventional... and a little bit forbidding to possible mates... But hey, it creates a sort of "cheap thrill" doesn't it? You're flirting with a guy in a relationship! (gasp)

Of course some people might get the wrong first impression, but hey, who wants friends who judge you at first sight?

I'm sticking to my relationship status: In a Relationship with myself.

Ain't nothing too bad about it, and I think people should respect that I am resolute to that particular status until I am ready to take it on with another person.



Okaaay, now?

Isa Akong Dambuhalang Iyakin

Oo, isa akong dambuhalang iyakin. At take note, hindi mo ako makikitang umiyak ni patak in public. Ugali kong hiyain ang sarili ko sa kakangawa in my own little loneliness.

Swerte ka pag nakita mo ako'ng lumuha.

Sabi nga sa mga James Bond movies, "Never let them see you bleed."

And always have an escape plan. Kaya kapag feel ko na na hindi ko na mapipigilan ang Niagara Falls, e-exit na ako na mala-stealth, ninja ini, bago pa kayo makakita ng umiiyak na Shrek.

At take note, hindi mo ako mapapaiyak ng uber-mega-extra-to-the-max-powerful drama. Pagtatawanan ko lang ang mga "Oo, ate," at mga "Magdusa ka" moments. Napapaiyak ako ng mga simpleng bagay. Napanood sa commercial, (oo, mga putanginang TVCs na yan, anlakas magpaiyak!) katulad na lamang ni Gina--hindi, karen po... pesteng lolo yan, palagi na lang akong pinapaiyak... eto nga, hiindi ko pa mandin napapanood, naaalala ko pa lang, naluluha na naman ako. Yang Lucky Me commercial na "Never say die! Tomorrow is another day!" Tanginang bata yan, umpisa pa lang ng shots, naiiyak na ako pag nakikitang umiiyak sya dahil hindi nasali sa basketball team... (may uniform pa naman siya.) Naalala ko, hindi rin nila ako pinapasali sa mga laro dati.

Meron ding mga kanta na sobra kung magpaluha sa akin.

Noong una kong narinig ang "Tulog na" by Sugarfree, hindi ko siya makanta ng derecho. Paano tuwing kakantahin ko siya naiimagine ko na may kumakanta sa akin nun, naiiyak ako (kahit ako lang naman ang kumakanta sa sarili ko).

Pinapatugtog dati ng ex ko para sa akin yung "You'll Be Safe Here" ng RiverMaya. Lagi akong naiiyak lalo na ngayon kasi he did not make me feel safe at all.

Ang mega blockbuster na nagpapaiyak sa akin ay ang Disney song na "Someone's Waiting For You." Powerful yang kantang yan. Kailangan iwasan sa mga record bar, at never ninyong ipapadedicate sa radyo. Promise.

Pero, iniisip ko, bakit ba ako napapaiyak ng mga ekesan at mga kantang ito? may common denominator ba silang lahat? May kinalaman ba ito sa aking past lahat niyan?

Una, hindi naman mababaw talaga luha ko. I'm sure, pag may nagtry na paiyakin ako ngayon na sinabi ko sa inyo ang "Kryptonite" ko, hindi ninyo ako mapapaiyak. Pero kapag nag iisa na ako, at biglang nagplay ang any of the aforementioned audios and videos... ay, putangina. Niagara falls itechiwa.

Kayo, ano'ng tingin ninyo?

PS:  tanginang B;log episode ito, maikli naman pero ang tagal ko isulat, paano bawat kabit ko ng link, nagpi-play yung video or song, naiiyak ako, kainis!

Samahang Malalamig ang Pasko

Last year, may friend ako'ng nag-create ng group sa Facebook.

You guessed it, "Samahang Malalamig ang Pasko."

This year, malamig pa rin ang pasko ko, pero ang pasko niya, hindi na. I was kinda sad nung nalaman ko'ng hindi na siya single. I was contemplating something loong after nanlamig na sa akin ito'ng taong ito.

Yep, he made it sa list ng "Ones Who Got Away."

Well, not really. If you were looking for companionship, he's gonna be the right one for you. If you wanna be a bit more stable than most guys I know, perfect, the guy had businesses. Caring, check, sweet, yeah.

I didn't like how he was depressed at times, but hey, I'm depressing too... Which kinda makes it more reason not to be together...

Anyway, here I am. I'm kinda lost. I've never been this longing for TLC as I ever was in the past 3 years without a partner.

Natatakot na ako sa mga napapantasya ko. (Read http://gooeyboystwistedtales.blogspot.com/) Pagrabe na ng pa-grabe ang mga sexual fantasies ko. Harapan na akong makipagtitigan sa mga nakakasabay ko sa bus at MRT kapag trip ko. Anyway, ang reason ko, "Naiisip naman nila na naiisip ko yun e."

So fuck it.

Tinitingnan ko lang naman e. Pag pumikit na ang mga mata ko, saka na ako nagkakasala. Pagkakasalang ako lang naman ang gagawa, hindi sila kasali kahit sila ang laman ng episode na iyon.

I'm just happy may nakikipag usap pa din sa akin sa FB chat kahit nasasabi ko sa kanila na i like them.

Although asahan mo yun, baka huling beses na nila ako paunlakang makipag usap sa kanila.

Hindi ko pa din matanggal sa alaala ko yung time na natulog ako sa tabi ng pool at inubos ng mga lamok kasi ayaw akong patulugin sa room ng mga babae, at ayaw akong patulugin sa room ng mga lalaki.

At my age, naghahanap pa rin ako ng tatanggap sa akin.

At my age, wala pa din akong peace of mind.

Although mas mahal ko na ang sarili ko. Pucha, ikaw ba naman ang lokohin nang paulit ulit, ke pamilya, syota o kakilala lang. Poprotektahan mo na ang sarili mo kahit papaano. Masyado nang busabos ang puso ko. Sawa na akong inaakusahang madamot o walang pakelam para lang makuha nila gusto nila.

Kelan ko ba huling nakuha gusto ko mula sa ibang tao?

Oo. Wala akong aasahan kundi sarili ko.

Kahit sa sex. Pardon me kung magpapaka sex maniac na naman ako sa sasabihin ko, pero ako lang ang nakakapagbigay ng satisfaction (kung matata-wag mo ngang ganun) sa sarili ko.

Me. Me. Me.

Kung malamig ang pasko mo, bumili ka na lang ng mas magarang jacket. Wala kang kayakap, bili ka ng memory pillow. Better yet, thermal blanket kung malamig talaga. Gusto mo ng kausap? Gawa ka ng sock puppet.

O bili ka ng doll na nagsasalita.

Gusto mo buhay ang nayayakap mo? Bili ka ng aso.

Tutal, ang pera naman ay maamo sa marunong maghawak nito, at at least yun, matututunan... E di padami ka na lang ng pera kesa pipilitin mo ang ibang tao na mahalin ka. Kaya mong bilhin ang serbisyo ng isang tao pero hindi mo mabibili ang katapatan nito.

Ang bitter ng Pasko, ko, oo. Pero nangungulila ako e, and I seem to have an impression that ether nobody cares, or they're even annoyed that I voice it out.

Well I don't care, too. These are MY feelings and it's MY choice how I manifest it. This is sooo much better than taking it on my job and losing it. Kaibigan ko ang trabaho ko. And it is the only thing I have that gives way to things that make me happy.

because money loves me back.

Sabi nila materialistic na daw ako.

Would you blame me? E inanimate objects lang naman ang pwede kong ariin. Wala namang puso na magpapaari sa akin, so what?

Kung hindi naman ninyo ako matutulungan, then SHUT IT. Kung naaasar kayo sa nagiging evolution or devolution ko, then what the heck are you doing?

Seriously.

Would you run up to me and tell me to shut up because you love me and it's not true na walang tao para sa akin kasi nandyan ka?

No you wouldn't.

I'm tired of playing "guess what i'm feeling for you."

People tell me to take risks when I haven't seen anyone take a risk on me.

So why should I be the first one to make the jump? Sawa na akong tumalon finding out walang sasalo.

It won't happen anymore. I promise you that.

The Night Before Rest Day

Kagabi, natapos ang trabaho ko ng alas 8 ng gabi. First time in weeks ko ulit nakita si mushroom at ang ilan pang characters sa aking telenovela. Dinahilan ko na gusto ko agad mag online, at dahil 3 oras ang byahe pauwi ng Bulacan (yes. araw araw ay 2 oras papasok at 3 oras pauwi ang drama ko), nagkasya na ako'ng mag log in sa facebook sa macbook sa office using my Globe Tattoo.

Ilang ulit ko ding pinanood ang season end ng Glee. Sessionals na. Next season, Regionals na.

So comment dito, comment doon. At nang magsawa, nagplay ng movie. Naaliw naman ka
kami dahil isang di inaasahang kasamahan a opisina ang naglagay ng kopya ng "Little Mermaid" sa Macbook.

Sino daw? Haha. secret. Basta nagsisimula nan mag "beep beep beep" ang built in gaydar ni Mama.

Nagdadahilan lang ako magstay kasama ng mga nagna-night shift dahil ayoko umuwi. Boring. Ayaw ko gumimik. Ano naman ang mapapala ko dun? Marami ako makikitang gusto ko na hindi ko naman pwedeng hawakan, tikman o lawayan.

Titigas lang titi ko nang walang katuturan.

Nabanggit ko yun kasi naman si Paolo, inopen si Al Pacino. Yung monologue niya sa Devil's Advocate na "Look but don't touch; Touch but don't taste; Taste but don't swallow."

Kahit papaano naman, mas masaya ako dun kesa tumambay sa Gloria Jeans at wala naman makausap. Hindi naman ako makapag blog sa office dahil hindi ko nila-log ang notebook ko. Mahuhuli na naman ako ni Terminator na Romeo Obligado, ang hunky na guard namin pag gabi.

Pucha, buti sana kung ang parusa, papatuwarin niya ako tapos titirahin niya ako, antagal ko nang nmagnanasa sa kanya ano?

lols.

Maling blog ang napasukan ng comment na iyon ah.

Anyway, ayoko mang aminin, medyo na-miss ko na kasi ung mga tao'ng  naka night shift ngayon e. Natutuwa ako kay Paolo. Makulit, madaldal na para lang kayo nag iinuman pero walang alak. lols. Si Bing, na sarap asarin kasi game naman sa asaran, at si Lee... natutuwa lang ako. hindi ko alam kung bakit.

Asan si Mushroom? andyan lang  yan sa tabi tabi.

Excuse me. hindi pa rin ninyo ako pedeng paaminin sa mga crush rush na yan kasi totoo pa din ang rule: Hindi na ako kinakausap ni Burnt Sienna nang mabunyag ang kanyang pagkatao sa madla.

Hindi naman ako ang nagbunyag.  Merong nakafigure out, e wala naman talaga akong balak sabihin kahit kanino kasi hindi naman bading si burnt Sienna e... Si Arashikage, wala yang choice, kahit malaman niya, anonaman gagawin niya, hindi naman niya ako agent, kakantyawan lang naman siya hanggang either magkajowa ako, masisante ako o lumipat sya ng LOB. Enwei, crush ng bayan si Arashikage. So no one cares kung Tulo-Lway ako sa kanya.

Pero etong si mushroom... hindi ko alam e. hindi ko pa din sasabihin, tutal, resolved na ako sa sarili ko sa Universe na may ibang plano sa akin.

Wala na akiong pakelam sa love-love na yan o sex, o watever.

Kaputanginahan lahat yan. sayang lang sa oras. Hanggat may porn ok ako. Magkano ba dildo saka fleshjack ngayon?

Mr. Palmer

I have this insatiable urge to go against who you are and just screwing with it, but you can't. All around me, I see, hear and just plain basically perceive, people who do it. Every nerve in my body wants to do it, but my miind is scaring me to bits about losing my soul.

Yeah, I know that's harsh. I don't mean that people who do it don't have souls. I bet you do. I bet you love the person you're doing it with, too. Maybe.

But Mr. Palmer isn't cutting out as he used to be.

First of all, Mr. Palmer doesn't have a mouth. Mr. Palmer doesn't have a tongue. Mr Palmer doesn't call me by name. Mr. Palmer can't kiss my neck or lick my ear and Mr. Palmer can never hug or hold me while we're doing it.

Secondly, Mr.  Palmer doesn't cuddle after we do it. Mr. Palmer will not tell me I was great. Mr. Palmer will not ask me to try diffferent things. Mr. Palmer doesn't have room for improvements. Mr. palmeer will only do what I ask him to do. Mr. Palmer will never be spontaneous.

Everyday I'm cheating on Mr. Palmer. Every cute guy I see on the street, sit beside to on the bus, or see at work looks like a great replacement for Mr. Palmer. I start imagining these people naked and doing what Mr. Palmer ought to be doing.

But in the end, it will be Mr. Palmer I go to bed with. He was my first partner, and perhaps will be my lifetime partner if I believe what someone told me a while ago.

He said "Maybe the universe has other plans for you."

Which I interpret as "You're never gonna get laid, you dimwit; just get a life you f*ckin' idiot."

And I do get a better life than most people i know. I have kids I never helped conceive, People adore me to a point that makes me sick, and people do want me. The problem is wanting most of them back.

And I have Mr. Palmer.

All I neeed to do is give Mr. Palmer looks and personality.
 

Let's see... Mr. Palmer is tall and buffed. He can look nice and clean with a hint of a 5 o'clock shadow in a suit and tie, or as grimy as a grease monkey in a tank top and whitey tighties. He has a huge cock... about the size of my index finger and ring fingers put together. He sucks really good. He rams my dick far inside his imaginary throat. Mr. Palmer swallows. He likes my cum. He is an excellent bootom, and he knows how to apply the right pressure in the right places. He doesnt mind seconds, or long slow fucks. I've never sucked his dick. I just imagimed it looked the same as mine.

All this description is worthless, since I can simply change my mind and change his appearance.

Mr Palmer is smart. But not too smart for me. His First name is Jack and his middle name is Colby, which makes his Full name Jack Colby Palmer.

I'm tired of Mr. Palmer. He doesn't even have the warmth of a human being.

But I'm stuck with him because "The universe has a different plan for me."

With all due respect, the "universe" doesn't need to get laid.

Basta Luwa ang Mata, MALIBOG

Wala lang. May mama na nakasabay ko sa FX, may katabing babaeng maganda, nakatulog si girl, kung makatungin talaga si luwa-mata, parang kinakantot na nya ung girl... tapos hinihimas niya ung balls niya.

Kadiri.

Come to think of it, luwa ang mata ng ex ko.
Lookie:

KADIRI.

Tengo Hambre

Mi amigo caro Agnolo,

Tengo hambre para un pedazo del carne. You know what I mean. Tengo sed para una mililitro de crema de hombre.

Minsan sa isang magdamagan na akong nagkukulong sa kuwarto ko. Online sa laptop. Kaya malaking factor sa akin na hindi ko maicharge ng husto ang battery dahil sa letseng  kurdon nito. ang nipis kasi. hidi ko na siya makabit sa plug sa labas ng bahay. so much effort na hindi siya magalaw para lang magcharge siya.

Internet. Porn. Nakabookmark na ako sa LIFEOUT at LIVESEX. Panay save ako gn mga pics ng mga pinapantasya ko sa facebook, kasi hindi ko naman sila makikita sa totoong buhay e.

May isang buong folder na ata ako ng mga lalaki'ng hindi ko na meet personally.

Naku baka wala nang mag add sa akin pag nalaman nila pinaggagagawa ko sa mga sexy pics nila. So what kung pinagpapantasyahan ko sila, e yun lang naman magagawa ko, hindi naman nila alam e. Saka pucha, de di dapat nila pinagpopost pa mga sexy pics nila kung ayaw nilang may nagmamaryang palad ang ibang tao habang pinagmamasdan sila ano?

Pagnanakaw ba ang gionagawa ko? Nagnanakaw lang naman ako ng paunti-unting pantasya. E kung ung iba nga, sarap na mismo ang ninanakaw, nag aagawan na halos nag jowa. e hindi ko naman inaangkin itong mga litratong ito. Kataon lang it's all I have at the moment.

Ang mga sunod-sunod na nagyari kasi sa akin parang nakakasira ng self esteem. Sa katunayan ampangit pangit na ng tingin ko sa sarili ko after ilang beses ko na ipagsaksakan ang sarili ko sa mga taong hiindi naman ako gusto.

Naaawa na ako sa reflection ko sa salamin.

Hindi ko na maimagine minsan na may nagkakagusto sa akin. Siguro mas panget sa akin mga nagkakagusto sa akin.

Pasensya na talaga sa mga ninakawan ko ng litrato e. Gutum na gutom lang ako.

Slow Day.

Another rest day gone to waste, Agnolo.

Bad trip naman kasi e. May pasok ako bukas. Thurs-Friday pa natapat ang rest day ko, sobrang pagkabitin-bitin naman ng restday. Tapos hindi ko malaman kung aabutan pa ng sweldo ang natitira ko'ng pera, e habang nagtatagal ako sa bahay at nakikita ako ng mga bata, para silang nakakita ng Piggy Bank.

Kulang na lang basagin nila ang bungo ko at mag-expect na dadaloy ang mga barya.

O isabit nila ako at pagpapaluin, baka sumambulat ang mga kendi lollipop at barya (again).

Ala ako'ng pahinga. Trabaho, byahe, bahay... walang pahinga. sumasama ang loob ng mga bata pag gigimik ako, o nag aadyang aalis ako mag isa papuntang SM. Hindi naman ako makabili ng para sa akin pag kasama sila e.

Lalo'ng hindi ako makarampa.

Ano naman ang mapapala ko sa kaka-net, di ba? Hanggat hindi mga totoong tao ang kausap ko---meaning, mga taong nakikita ko talaga sa personal kung kailangan, mga taong nakasalamuha ko na at nakausap nang harapan... hindi made up, na picture ng isang unknown starlet o isang budding pornstar ang kausap ko, O picture n isang unsuspecting person na uy... kilala pala nila ako?

Pahiram ng picture, Ony ha? Ineed to get the point across too...

Picture from Allaboutony.wordpress.com

Hay. Yun lang ang buhay ko.

So kung sino ka man, pls take time to message me... o kaya tell me if you're not really interested, o scared ka sa ugali ko, or whatever... kasi ang nangyayari, nagiging defense mechanism ko na ung pagiging masungit ang shutting people out of my life kasi hindi worth it to keep people na mababa ang tolerance sa tiyaga.

Ayoko ng gustong pagpaguran pa talaga... na pinahuhulaan pa niya kung ano ang iniisip niya.

HOY, HINDI IBIG SABIHIN NG SOULMATE, E NABABASA NIYA ANG ISIP MO.

MAGICIAN ANG HINAHANAP MO, HINDI BOYFRIEND. O Isa ka sa mga nagpapantasyang may Edward Cullen sa totoong buhay?

Ang kailangan ko lang, yung nakakaintindi na may alaga akong bata dito sa bahay, na pag nauwi ako dito at  nalagi magdamag, MAHIRAP NANG TUMAKAS.

CUTE BA?

CUTE DIN BA ITO...

Paano naman ako makakaiskor niyan?